পৃষ্ঠা:অসমীয়া লৰাপাঠ দ্বিতীয় ভাগ.djvu/৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

[ ২ ]

ঢ্য বিভূতি থকা মানুহক আঢ্য কয়।
ন্য সদাই পুণ্য কৰিবলৈ মন দিবা।
ত্য কোনেও মৃত্যু এড়াব নোৱাৰে।
থ্য কেতিয়াও মিথ্যা কথা ন কবা।
দ্য বিদ্যাৰ নিচিনা ধন নাই।
ধ্য অধ্যাপকৰ উপদেশ মনত সাঁচি ৰাখিবা।
ন্য সকলো কথাতে গুৰু জনক মান্য কৰিবা।
প্য ৰৌপ্যৰ পৰা টকা হয়।
ভ্য নিতৌ পাঠ অভ্যাস কৰিবা।
ম্য সৰু লৰা ছোৱালীৰ কথা মনোৰম্য।
য্য দুখীয়া মানুহক সাহায্য কৰা উচিত।
ল্য হীৰাৰ জিলিকনিৰ তুল্য আন কোনো বাখৰৰ জিলিকনি নাই।
ব্য ব্যাধি হলে দৰব খোৱা উচিত।
শ্য কৰিব লগীয়া কাম অৱশ্যে কৰিবা।
য্য ভবিষ্যৎ বিষয় আগেয়ে গমি চাব লাগে।
স্য যশস্যা পাবলৈ কোনে আশা ন কৰে?
হ্য উটে ৰ'দ আৰু পিয়াহ বড়কৈ সহ্য কৰিব পাৰে।
ক্ষ্য অভক্ষ্য ভক্ষণ কৰিব নে পায়।