পৃষ্ঠা:অসমীয়া আদি পাঠ.djvu/১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৫ অসমীয়া আদি পাঠ। পণ্ডিতে এদিন তাক দণ্ড কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা মাকে তাক পঢ়াশালিলৈ নপঠোৱা হল। সি বাটে-পথে যাকে লগ পায় তাকে জিভা উলিয়াই সিয়াৰে আৰু ঠাট্টা কৰে। এবাৰ খঙ্গধৰ নামেৰে এজন মণ্ডলক সি খেজেলিয়াইছিল। তেওঁ তাক ধৰি এনেহে চেকনীৰে কোবালে যে সেই দিনাখনৰ পৰা সি আৰু কাকো নিসিয়ৰা হল। তু ত ও উত্তম, উত্তৰ। ত থ থ উত্থাপন। দ গ গ উগতি, উগৰণি। দ দ দ উদ্দেশ, নিৰুদ্দেশ। দ ধ দ্ধ শুদ্ধ, বুদ্ধি, উদ্ধাৰ । দ ভ ও উদ্ভৱ, অদ্ভুত, উদ্ভিদ। ন্ ত ন্ত অন্ত, সন্তোষ।