পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৯৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৯৭ অঙত ৰামায়ণ সঙ্কেত কৰিয়া জানো. মাতৃত কহিল । তাতেসে গোদানী বঝি কৰিবে বুলিল । ৩৮৪ পাছতে কপাট দিয়া বিবৰ মাৰিল । মহাকোপে নাগ গণে যুঝিতে সাজিল। দুই ভাইৰ পদে সবে জনা জনি ভৈল । নজানিবে আনে মোৰ মনে হেন লৈল । ৩৮৫ হৌক জনা জমি তাত মোৰ কিবা হানি । মোক বৰ দিয়া আছে আপুনি গোসাঁনী ॥ আবে যেহি বাস্থে। তাকে পৰোঞো৷ কৰিতে । দেখো নাগগণে দৰ্প কৰে বিপৰীতে ॥৩৮৬ ময় সমে যুবি বাক লাজসে লাগয়। নাৰীগণে হাসে বুলি কৰিছে সংশয় । ইসবাৰ সংশয় কৰিতে লাগে দূৰ । হুহুয়াইবো নুহি কন্দুয়াইবো নাগ পুৰ । ৩৮৭ পাছে যেহি বাস্থে। মনে তাহাকে কৰিবো । কথা ছলে আবে আসম্বাক চিনা দিবো । ইতো মাগগণে যুদ্ধ কৰে কেনমত। নতু দেখা পাও মই ইতিনি লোকত ।৩৮৮ যদি নাগগণ সমে যুদ্ধ ন কৰিবো। ৰাঘৰৰ সমাজত কি কথা কহিবো । ( ৯ )