পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৯৮
অদ্ভুত ৰামায়ণ।

হওঁ শ্ৰীৰামৰ দাস পবন তনয়।
পাতাল পুৰতো ভালে জনাইবে লাগয়॥৩৮৯
সৰ্ব্ব কাৰ্য্য সিদ্ধি মোৰ কিসৰ সংশয়।
এহি চিন্তি হাসিলন্ত অঞ্জনা তনয়॥
দেখি নাগগণে অন্যো অন্যে বোলে বাক।
কৈৰ নাৰী কি কাৰণে হাসয় আমাক॥৩৯০
মায়াৱতী বোলে মই তোমাসাৰ দাসী।
গৰ্ব্ব শুনি তোমাসাৰ উঠে মোৰ হাসি॥
দানৱৰ ঝীৱ ময় নামত ললীতা
সৰমা ৰাক্ষসী সমে আছিল সখিতা॥৩৯১
তান মুখে শুনি আছো কথা অনুপাম।
ৰাম ৰাৱণৰ যেন অদ্ভুত সংগ্ৰাম॥
সি যুদ্ধত মাৰুতিৰ মহিমা অতুল।
শুনিয়া আজিয়ো মোৰ হৃদয় ব্যকুল॥৩৯২
কুম্ভকৰ্ণ নিকুম্ভ ত্ৰিশিৰা অতিকায়।
দেৱান্তক নৰান্তক যাক সম নায়॥
ইন্দ্ৰজিত অগ্নিকেতু মকৰাক্ষ বীৰ।
দুৰ্জয় ৰাৱণ যাৰ নিঃকম্প শৰীৰ॥৩৯৩
দেবাসুৰ নৰ যাৰ ভয়ে তৰ তৰ।
তাহাৰো কৰিল অন্ত যিতো বীৰ বৰ॥