পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৯৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভুত ৰামায়ণ । ৯ বিষঢ়ালি দহিবে পাৰয় ত্ৰিভুবন । তাৰ আগে কোন বস্তু পবন নন্দন।৩৭৪ নকৰিবা ত্রাস কিছু হুয়োক নিৰ্ভয় । শুনি লৱ কুশ দুয়ো আনন্দে হাসয় । অতিশয় বৃদ্ধ যদি মাতামহী হয়। চৱালৰ ঠানে বাণী তথাপি খোলয় ॥৩৭৫ একে বাৰে যুঝে যদি লক্ষ লক্ষ নাগে । তেবে ভাল ঘদি লাঞ্জ চুটিতে নভাগে । ধৰিত্ৰী বোলয় তোৰা দুধেৰ ছৱাল । নাগৰ বিক্ৰম দেখি আছ কোন কাল ।৩৭৬ উপজি শৃগালে পথ'ৰৰ পানী চাই । বোলে হেনমত বান একো কালে নাই । তেন মতে বোলা তুমি মাৰুতিক বড়। তেবে ভাল বীৰ যদি নামাৰে লৱৰ । ৩৭৭ লৱ কুশ বোলে তযু বচন উচিত । আমি বালকৰ যোগ্য নোহয় খণ্ডিত । বাল কৰ বাক্যত নকৰা অপমান। কিন্তু পলাইবাক চাহ। নিৰঞ্জন স্থান ঃ ৩৭৮ হাসি সীতা দেবী বোলে পুত্ৰ দুইক চাই । আৰ কিছু নুবুলিবা দুথ পাবে তই ।