পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৯৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৯২
অদ্ভূত ৰামায়ণ।

পদ।

শুনা আতপৰে যেন কথা বিতোপন।
শুনিয়া কন্যাক দেবী বুলি্লা বচন॥
যিহেতু ৰহস্য স্তবে সন্তোষিলি মোক।
সত্যে সত্যে বোলোঁ যেহি বাঞ্ছা সেহি হোক॥
শুনি মাৰুতিৰ ভৈল আনন্দ অশেষ।
নিউক বুলি দিলা দেবী সবাকে আদেশ॥
শুনি বেএধৰ সব আগে পাছে ভৈল।
বিবৰ দ্বাৰৰ নিয়া বাঝ কৰি থৈল॥৩৬১
পাছে লৱ কুশে বোলে মাতৃত বিনয়।
এইৰ স্তুতি শুনি মাৱ ভৈলোহোঁ বিস্ময়।
স্বৰূপ বুলিল নুবুলিল স্তুতি চয়।
আপুনিয়ে চাহা গুণি হয়কি নহয়॥৩৬২
কৈত দেখি আছাহা কন্যাৰ হেন জ্ঞান।
আপোনাৰ মাত্ৰ সাধি ফুৰয় কল্যাণ।
কন্যা নোহে ইতো আমাসাৰ মনে লয়।
শুতিতে জানিলো হৈবে পবন তনয়॥৩৬৩
কন্যা বেশে আসি ভেল ছলিতে আমাক।
অজিজ্ঞাসে তুমিয়ে বুলিলা সত্য বাক॥