পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৯০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অদ্ভুত ৰামায়ণ । তথাপিতো তোক, দিলে। দ্বাৰ এড়ি, ই সব নাৰীৰ পাছে। গোসানীৰ আজ্ঞাঅনতো কহিয়া যাইবা যিবা যৈত আছে । শুনিয়া মাৰুতি, আনন্দিত মতি, লৈলা নাগিনীৰ সঙ্গ। বিবৰ এড়াই, দিব্য পুৰি পাই, লভিল পৰম ৰঙ্গ ॥৩৫ • দেবীক দেখিতে, উত্ৰাৱল চিত্তে, নাৰীগণ যামে যাই । অতি বিতোপন, ৰত্নৰ ভবন, দেখন্তে গৈয়া তথায়। কতহো বঝাই, কতহে সোমাই, আগে পাছে ধেধৰ । আনৰ যুথত, আন প্ৰবেশিলে, প্ৰহাৰ পাইবে এৰ ।৩৫ ১ যিতো যুথেবীৰ, মাকতি আছয়, গিযুথক আজ্ঞা ভৈল । বেত্ৰধৰ সব, আগ পাছ হয়, অভ্যন্তৰে লৈয়া গৈল ।