পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অন্ধুত ৰামায়ণ । দণ্ডৱতে নাগৰাজে বুলিলন্ত বাক । কোন ব৷ অশে মা ত। হো ৱয় আমাক । সীতাদেবী বোলন্ত শুনিয়ে। নাগৰায় পুত্ৰ দুইক থানা ছনে অaোধ্যাক যায় ॥ ২৭ পুত্ৰ ৰ বিৰহে ৰাম যেন নমৰয় । তেমন্ডে অমৰ। গেয় তু মহাশয় । কতিপঘ দিনলানে পএ দুইক চাই । ৰাঘবৰ পাশে পুরু দি, হেঁ। পঠা ছ। ২৮ শুা নগ iাজ চলি গেল নায়। কৰি তেতিক্ষণে পাইল য। র অযোধ্য মগ ৰা। পুত্র প্রতৃি মনে ৰ।ণ যত না বধ ত হন্দ্ৰ যেন বচন থানে দেৱৰ নাত । ২৯ লৱ কুশ ভৰত লক্ষণ শক্ৰ ,ণ । চৌপাশে উপাসি আছে পত্র মন্ত্রিগণ । বভাবণ ক। পৰ"জ •াল হনুমন্ত অঙ্গদাদ ক1ৰ যু । ৰ৷জ অপৰ্য্যন্ত ॥ ৩০ জল সাগৰ ৰ মাঝে কাঞ্চন ভ্ৰামত । ৰেন্দ্ৰ ।হু নামে ৰ৷ জ। জগতে বিদিত । পঞ্চলক্ষ নৰপতি সমে সেৱা কৰে । যাৰ না । শুনি দে ৱাইৰ কাম্পে ডৰে ॥৩১