পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৮৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অদ্ভূত ৰামায়ণ । পৃথিবী বদতি, শুনা সীতা সতী শুনিলে। ময়ো ছেনয় । কালনেমি নামে, ৰাক্ষস দুৰ্জয়, দুষ্টমতি পাপাচয় ।৩৪২ লক্ষণক লাগি, ঔষধি যোজন্তে, পবন তনয়ে পাই । নানা বিকৰ্থনা, কৰিয়া তহোক, যমপুৰে দিলা ঠাই । ভ্ৰাতৃৰ শোকত, থাকি নিশাচৰ, কতো দিনে ছিদ্ৰ পাই। একে স্বৰে পাই, গদাৰে কোবাই, দিলা যমঘৰে ঠাই ।৩৪৩ জানকী বোলয়, হেন কি হোৱয়, শশাৰ মাথাত শৃঙ্গ ! কৈত দেখি শুনি, আছাহা আপুনি, কুকুৰে মাৰয় সিংহ । শ্ৰীৰামৰ প্রিয়, দাস মাৰুতিৰ, মৃত্যু একো স্থানে নাই । তেবেসে ৰাক্ষসে, মাৰিলে বোলাহা কিবুলিবে! তেবে আই । ৩৪৪ ( ৮ )