পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৮৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অদ্ভত ৰামায়ণ । হেন শুনি সবে, চাহিবে লড়িলা, মাৰুতিক আগকৰি । মায়া বেশ ধৰি, মৃত কপি ৰূপে, হনুমন্ত আছে পড়ি । ৩৩৭ তাত অসংখ্যাত, মক্ষিকা পড়িয়া, মাংস খাই নাদ কৰে । অপুলি তাৰিয়া, দেখাইলন্ত নিয়া, নাৰী বেশী কপিবৰে । দেখিয়া আনন্দ, সবেও বোলয়, আমাৰ সুদিন ভৈল । জানকীৰ দ্ৰোহ, কৰিবাক আসি, কপি বমঘৰে গৈল । ৩৩৮ হনুমৃন্ত বীৰ, মৰি পড়ি আছে সমস্ত লোকে জানিলা । পাছে বস্তুমতী গোসানীয়ে৷ শুনি, চাহিবে লাগি চলিলা । পৰ্ব্বত সদৃশ, পড়িয়া অংছয়, দেবী ঘূৰি ঘূৰি চাই। হনুমন্ত হয়, লভিয়া প্রত্যয়, গৈলা জানকীৰ ঠাই ।৩৩৯