পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৮৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ই অৰ্ভত ৰামায়ণ । কালনেমি নাম, ৰাক্ষসৰ ভ্ৰাতৃ, বজনেমি বোলে যাক । বন্ধুৰ বিয়ে গে, ফুৰে মহা শোকে, ভ্ৰাতৃ ঋণ স্থঝিবাক । ফুৰয় প্ৰবন্ধি, নপাবয় সন্ধি, ছিদ্ৰ পাইল ইথানত। গদায়ে কোবাই, মাৰিলাএথাই, পড়ি আছে গিৰিস্থত ৷ ৩৩৫ গৃহস্থনাঁ বোলে, মিছা কহ তয়, কোনে মাৰিবেক তাক । দেবাস্থৰ নৰ, ভয়ে তৰতৰ, কালো ভয় কৰে যাক । কোন বন্ধুনেমি, মাৰিবেক তাক, নকহিবি কিছু আৰ । চলি যাওঁ মই, দেখাই দেস তই, যেবে কহি আছ সাৰ । ৩৩৬| বোলয় দেখাইবো, নিশ্চয় কহিলো, নহিকে সংশয় আন । বিবৰ মাঝত, পড়িয়া আছয়, গন্ধে ফুটি যাই প্ৰাণ ।