পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৮৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৮১ অভূত ৰামায়ণ । পুনু বহুকিয়ে, অধৈাধ্যাক যাই, বুঝিয়া সমস্তে কাৰ্য্য । দেবীত কছিলা, কুমৰ বিচাৰি, আসে হজু কপিৰাজ ।৩৩২ তাহাৰ সমান, বীৰ গোট শুনো ব্ৰহ্মাণ্ডৰ মধ্যে নায় । বিষ্ণু আদি কৰি, সমস্ত দেৱ ৰ, বৰত অবধ্য কয় । সীতা গোসানীৰ, পুত্ৰতো অধিক, তাক লাগি দয়া চাৰ । উপায় নপাই, বজ্ৰ শিলা দিয়া, মাৰিলা বিবৰ দ্বাৰ ॥ ৩৩৩ হনুমন্তে কহে, মোৰ সখী নোহে, নাহি তান পুত্ৰ জীৱ । অযোধ্যাৰ পতি, নোহে তান পতি, মিছা বাৰ্ত কহা কিয় । যাৰ কথা কহওঁ, তাকো জানো মই, কহিবে লাগে কিসক। যিটো হনুমন্ত, দেখিলো ত{হাক, মৰিয়। গৈল স্বৰ্গক। ৩৩৪