পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৮০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


________________

অদ্ভুত ৰামায়ণ । কতাে কাল মান, একত্রে আছিলাে, মিলিল দৈব বিপাক। ৰামক ত্যজিল, পাতালে পশিল, | নানিল সখী আমাক । ত্যজি অন্নপান, বাতুলৰ ঠান, ফুৰােহে ব্যাকুল ভাৱ। সখীৰ পিৰিতি, সুমৰিয়া নিতি, দহে মােৰ সৰ্ব্বগৱ ।।৩২৫। গ্রাম নগৰত, | দুর্গম বনত, হতাশতে ফুৰো চাই।। হেনতো শঙ্কট, মিলিল দুর্ঘট, কি কহিবাে তাক আই। পৰম দন্দু, বল্লল অসুৰ, | মােক দেখি ভােল ভৈল। পৰম প্রমত্ত, কামে উনমত্ত, | মোক হৰিবাক গৈল ৩২৬ নানতে অবলা, | বল হীনা নাৰী, কি কৰিৰো মই তাক। ইঠাৱতে আনি, এড়ি গৈলা মােক, মিলিল ক বিপাক।