পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভূত ৰামায়ণ । তুমিতো ৰমণী, কাহাৰ নন্দিনী যাহ কোন স্থান লই । আমাৰ ইথান, তোমাৰ সমান, মাৰী দেখা শুনা নাই ॥৩২২ কিবা প্রয়োজন, আমাৰ ভবন, কহিয়োক তুমি তাক । মায়া কপি চায়, বোলে শুনা আই, কহিবো স্বৰূপ বাক । চন্দ্ৰ কেতু নামা, মোহোঁৰ জনক, পৃথিবী মণ্ডলে ৰাজা । নামে হেমবল্লা, মোহোৰ জননী, আছে তান চাৰি প্রজ। ॥৩২৩ মিথিলাৰ পতি, জনক নৃপতি, তান জীৱ দীতা সতী । ৰত্নমঞ্জৰিনী নাম মই সমে, সীতা কৈ ল মিত্ৰৱতী । শয়নে ভোজনে, এড়া এড়ি নাই, থাকে। এক পিণ্ড হই। ৰামক সুস্বামী লভি সীতা সতী, লৈ মোকো সঙ্গে লই ॥৩২৪