পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৭৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অনুত ৰামায়ণ । সিসবৰ পিতৃ মাতৃ বন্ধু গণ যত । কিবা ভৈল বুলি কৰে বি কল মনত ॥২৯৩ অন্যো অন্যে সোধে কেহেঁ। উদ্দেশ নপাই । শোকত মজিল ক ৰে৷ গাৱে ক্ষতি নাই । পাছে হনুমন্ত অস্তাচল গিৰি পাই সেহি পথে পাতালত পশিলন্ত যাই ৩৯৪ যমৰ নগৰ পাই ঘমত জনাইল । পাত পাত কৰি ভালে বিচাৰিয়া চাইল । অনন্তৰো স্থানত চাহিল ভাল কৰি । কিছুমান উদ্দেগ নপইলা তাত হৰি । ২৯৫ সৰ্প বেশ ধৰি পাতালত চাহিলন্ত । অনুমাত্ৰো জানকীৰ বাৰ্ত্তা নপাইলন্ত । জলে স্থলে ভালমতে বিচাৰিয়া চাইলা । অগু কটাহক পাই নিবৰ্ত্তিয়া অইল । ২৯৬ ৰসাতল নগৰত পাশলন্ত যাই । কাশ্যপৰ পুত্ৰগণ আছে সিটো ঠাই । পৰম প্ৰচণ্ড সিটো দৈত্যব আচাৰ । সংসাৰঙ বলে বীৰ্য্যে সবে অনিকাৰ । ২৯৭ বিধি কহিছে তাৰ মধ্যত ভয় । এতেকেসে মনুষ্যৰ লোক নাসস্থা ।