পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৬৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অণুত ৰামায়ণ । পুনৰ্বাৰ মাৰুতি ৰামক নমিলন্ত। জুহুয়া৷ দলিলৰ স্বৰূপ ভৈলন্ত ।২৬৮ বাঢ়ি গৈল জলমানে সভাক বুড়াই । কতো উটে কতে। বুড়ে নানা দুঃখ পাইল । সিতে৷ ৰূপ এড়ি হনুমন্ত দেখা দিল । পৃথিবী স্বৰূপ হয়৷ বাঢ়িবে লাগিল ॥২৬৯ নানা বিধ তৰু তৃণ লতা গুল্ম চয় । প্ৰকাশন্তে আছে চতুৰ্ব্বিধ প্রাণী চয় । নদী নদ সৰোবৰ সাগৰ ভূধৰ । প্ৰকাশন্ত তাত নানা ৰত্ন মনোহৰ ॥২৭০ পুনু পৃথিবীৰ ৰূপ এড়িয়া মাৰুতি । জ্যোতি ৰূপ ধৰিলন্ত আশ্চৰ্য্য মুৰতি । সহস্র সূৰ্য্যৰ যেন প্ৰকাশ প্রচণ্ড । জ্যেতিৰ প্ৰ তপে প্রতাপিত সভ। খণ্ড ॥২৭১ চাহিবে নপাৰি যত সভাসদ চয় । চক্ষু মুদি ৰহিলন্ত পক্ৰম বিস্ময় । সিতো ৰূপ এড়ি কপি-বেশ ধৰিলন্ত । চক্ষু মেলি ৰাজা প্ৰজা সবে দেখিলন্ত ২৭২ গুছিল সবাৰো ভয় প্রসন্ন হৃদয় । পদকবির হুয়া অন্যো অন্যে কৰ্ম্ম ।