পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৬৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অঙত ৰামায়ণ । ৬ মাৰুতি বোলয় শুনা কুপাৰ মিধান । এত বো- পোপী মা ক কিসৰ নিদান ॥২৬৩ মইতো একান্ত দাস খাঁকন্তে তোমাৰ । ইমত দুঃখক দেখো জীবাক ধিকাৰ । ভূ ত থাকন্তেও স্বামী পাই মন কট । হহ পৰ লোক ৰ থ ত হয় ঐ ॥২৬৪ তো নং ৰ প্ৰসাদে মোৰ ৰহ্ম’ণ্ড মধ্যত । অসাধ্য •ে দেখে কিছু বোলো স্বৰূপত । কৰিলে। fবদাই প্ৰভু বুলিয়ো সত্বৰ । শ্ৰীৰামে বোলন্ত শুনা বায়ুৰ কুমাৰ ॥২৬৫ কেন মত যোগসাধ্য আমাক দেখায়ে। । পাছে কুমাৰ ক বিচাৰিবে প্ৰতি যায়ো । শুনিয়। মা রু। ত শ্ৰীৰামক নমিলন্ত । আকাশ স্বৰূপ হুর দৃণ্য ভৈণন্ত ॥২৬৬ পাছে বীৰে পৱন স্বৰূপ ধ’ৰ লন্ত প্র; গু পৰম সভ। চানি বহিলন্ত । যত ৰাজ প্রজ. মনে সবে আছে চাই । নিমিষেকে সবাহাকে নিলা উড় য়াই ॥২৬৭ ভৈলেক বি হল সবে শ্রতি বুদ্ধি নাই । নপুৰপি আালিয়থৈ লন্ত ঠাই ঠাই ।