পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভুত ৰামায়ণ । ব্যিাবিলাসিনী পুৰে জানকী আচয়। তার সঙ্গে দুই ভাই মাছে নিৰাময় । ২৫৮ কিন্তু গান জন তথা যাইবে নপাৰয় । যোগ সাধ্য বিনে আাক জানিবা নিশ্চয় । ৰাহ ধূিৰ দিতে৷ ক্ৰীড়াৰ ভবন। যাইবাক পাৰিবে মাত্র পবন নন্দন। ২৫৯ এহি বাৰ্ত্তা পাই আমি নিবৰ্ত্তি আাহিলো । তোমাৰ আগত প্রভু নিশ্চয় কহিলো । শ্ৰীৰামে বোলন্ত বাপ শুনিয়ো মাৰুতি । সীতাৰ বিয়ে গে হুয়৷ আছোহো বিলুভি। ২৬। পুত্ৰ ৰ বিয়োগে প্রাণ ধৰিতে নপাৰি ৰক্ষা কৰ। পুত্ৰ শোক অনলে উদ্ধাৰি। তোৰ উপ কাৰ গুণ ৪ জন নঘার । তোৰ মন উপকাৰা মোৰ আন নাই ।২৬১ তোত সাৰ ক’ৰ য়। ভুঞ্জোহে। ৰাজ্য কুখ । তোৰ নাম শুনিতে কালনো মিলে ডঃখ । যাক দেখি দিগজে ঞ সবো ভয় পাই । লৱড়ি পলাই মহী মণ্ডল কম্পাই ॥২৬২ ত্রি ভুবন কম্পন আশ্চৰ্য্য বল যাৰ। শোক সাগৰত মোৰ কৰহ উদ্ধাৰ ।