পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৫৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
৫১
অদ্ভুত ৰামায়ণ ৷

হেনয় নিৰ্দ্দয়া মাতৃ যাৰ যাৰ হয়।
উপজি মৰোক তাৰ জীবে নলাগয়॥
আন বন্ধু বান্ধৱক নিদাৰুণ পাই।
পিতৃ মাতৃ নিদাৰুণ দেখা শুনা নাই॥১৯৫
সৰ্প ব্যাঘ্ৰ আদি যত ক্ৰুৰ জাতিচয়।
কৈত দেখি শুনি আছা পুত্ৰক এড়য়॥
প্ৰাণান্তিক সময়তো নেড়য় সৰ্ব্বথা।
অপমানে এড়িবেক ইতো কোন কথা॥১৯৬
মনু মুখে শুনি আছো শান্তী ধৰ্ম্ম মত।
হয় বা নহয় তাক শুনিয়ো সাম্প্ৰত॥
স্বামীৰ দোষক সতী নলৈব মনত।
মহা গুৰু মানি সেবা কৰিব সতত॥১৯৭
স্বামীৰ সাধিয়াপ্ৰীতি থাকিবা সদাই।
স্বামীৰ সেবাতে সৰ্ব্ব পুৰুষাৰ্থ পাই॥
স্বামীৰ সুখত সুখ মনত মানিব।
স্বামীৰ দুঃখতে দুঃখ কৰিয়া জানিব॥১৯৮
স্বামীৰ প্ৰবাসে হৈব চিন্তাকুল মতি।
স্বামীৰ কুশল চিন্তি থাকিবেক সতী॥
স্বামীৰ সহিত নকৰিব দন্দাবাদ্।
স্বামীৰ কষ্টত মনে লভিব বিষাদ॥১৯৯