পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


G • অস্তৃত ৰামায়ণ । কোন মন্দ আচৰিলো বিধাতা কৰত। প্রিয়ৰে অপ্ৰিয় হেন কৰাইলিহি চিত্ত । যতেক দুৰ্ণয় তোৰ কত কৈবো আৰ। ইদোধত নৰকে পচিবি দুৰাচাৰ ॥১৯০ ৰাম হেন স্বামীক বঞ্চিলো হাতে পাই। এহিবুলি মূঢ়া গৈলা জগতৰ আই। লৱকুশে আশ্বাসিয়া তুলি ধৰিলন্ত । মাতৃক সাদৰি ধীৰে ধীৰে বুলিলন্ত । ১৯১ স্থিৰ হোব মাতা মিছা বিষাদক ছাড়া । ফিৰিক গৰিহা কৰি আমাকেসে ভাড়া । যেনে কোনো জনে ভীড় কৰি গোধা ভৰি গোধা বুলি পৰক হাসয় উচ্ছ কৰি ।১৯২ তুমিও তেনয় মাতা স্বামীক ছাড়িলা । কৈসানি বিধিয়ে পাতালত বাদা দিলা । পাতালে পশিলা তুমি কাহাৰ তৰাসে । তোমাকেসে বৎস এড়ী বুলি লোকে হাসে ১৯ ৰামৰ দূৰ্ণয় যদি তবো বোলে ভাল। তোমাক বুলিবে ভাল নাহি একোকাল । স্বামীৰ কুনয়ে যদি তেজিবাক পাইলা । আমাক অনাথ কৰি কেনে তুমি আইলা।১৯৪