পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৩৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অদ্ভূত ৰামায়ণ । ই;(মে পৰ ম, দেৱৰো দেৱতা ৫ে f, গুণ•tল ।

  • ¥ £

মুকুতি লভিয়া । বালা বাম ৰাম ।। ১১৬ ৩ পদ । ব্রাহ্মণ বদতি ধ্য ধ্য দুই ভ'ইন মাতৃত ভকত তোমানাত পৰে নাই । যি বুলিল সবে থানি শাস্ত্ৰৰ সন্মত । মাতৃক লাগিয়া খেদ এৰিয়ো মনত ॥১১৭ এক কথা কহোমই শুনা সাবধানে । অনন্তৰ বাক্যে মই আর্সে ইতো স্থানে । পাতাল পৰত দেখে। জা•ি নন্দ বঢ়াই নৰনাৰীগণ যুথে যুখে উদেযাই ॥১১৮ আগবাঢ়ি ছিলোহেঁ। তাসম্বাৰ ঠাই। ইতো প্ৰজাগণ মহানন্দে কৈ ক যাই । সিবে বোলয় কথা শুনিয়ো আতাই । বিষ্ঠা ংিলাপিনী পুৰে ইতো সব যাই ॥১১৯