পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


মাতৃৰ সমান, তীৰ্থ নাহিকয়,
 হৰিৰ সমান দেৱ।
ব্ৰহ্মণ্ড ভিতৰে, নামৰ সমান,
 শুদ্ধ ধৰ্ম্ম নাহি কেৱ॥
যেনয় মাতৃক, অবহেলা কৰে,
 যিটো পুত্ৰ মন্দ মতি।
ইহ পৰ লোকে, সিটো অধমৰ,
 সুখত নাহি বসতি॥ ১১৪
এতেকে বোলন্ত, লৱ কুশ দুই,
 শোকত মজিল অতি।
মাতৃৰ গুণক, সুমৰি সুমৰি,
 কান্দন্ত ব্যাকুল মতি॥
হেন দেখি বিপ্ৰে, সাবটি ধৰিয়া,
 তুলিলা দুইকো আশ্বাসি।
দুইহানকো চাই, সুমধুৰ বাণী,
 বুলিলন্ত হাসি হাসি॥ ১১৫
শুনা সভাসদ, ৰাময়ণ পদ,
 সাক্ষাতে অমৃতসম
ইহাৰ শ্ৰৱণ, কীৰ্ত্তনে দুৰ্ঘোৰ,
 সংসাৰ সুখে তৰয়॥