পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


২ ৬ অভুত ৰামায়ণ । সীতাৰ বিপতি, কি কৈবো সম্প্ৰতি, কান্দে মনে পাই ব্যথা । কৃপাদৃষ্টি চাই, বাল্মীকিয়ে পাই, নিলন্ত জাম যথা । সিস্থানে যমজ, দোভায়ে জন্মিলো শিখিলো শাস্ত্ৰ নি:শেষ । ঋষিৰ কবিতা ৰামায়ণ গীত৷ , গাই ফুৰে দেশে দেশ । ৯৪ সেহি কালে ৰামে, যজ্ঞ কৰিলন্ত, আমিয়ো পশিলে’। তথা । অতি বিতোপন, গাই লে। ৰামায়ণ, ৰামে শুনিলন্ত কথা । আমি দুই ভাই, সীতাৰ তনয়, গীততে গৈল ৰিদিত । আনন্দিত মতি, সীতাক আনিতে, ৰাঘবৰ ভৈল চিত্ত । ৯৫ বমৈৰ অ'দেশে, বাল্মীকিয়ে আানি, d, ৩| ৩ কি দ। সীতাক । জানকীক দেখি, কাখে ধোন্থে, যত ৰজ। প্রজাঝাক ।