পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


প্রস্তুত থামায়ণ । হ বজাক বোলয়, শুন দুৰাচাৰী, মই কি ৰামৰ নয় । প্রবসিী সীতাক, সম্বৰিল ৰামে, কোনে ভাল বুলি কয় । ৯১ স্বী জিত ৰাম, কৈল মন্দ কাম, সূৰ্য্যবংশে খিলিঙ্কাৰ । নসম্ববো মই, জানিবি নিশ্চয়, কৈলো তোক পৰিহাৰ । হেন সন্দবাদ, কৰিয়া যজ ক, কতক্ষণ মানে ৰৈল । ইন্দ্ৰিয় ৰ বশ, পশিয়া ৰহস্য, পিৰিতি ব্যাকুল কৈল । ৯২ প্ৰভাতে মেঘৰ, গঠন মেষৰ, বুদ্ধ মুখ খদ্ধ চয় । ম|ষী পু কষ বৰ, কলহ নিস্ফল, জানিবা আক নিশ্চয় । দুন্দুখ ধোবাৰ, tৰ বচন, ৰামে চৰমুখে শুনি । গর্ভে সমম্বিত সীতাক নিবাস, দিলন্ত কিছু নুগুণি । ৯৩ 3 )