পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/২০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভূত ৰায়ণ । পাছে ৰঘুপতি, আনন্দিত মতি, বুলিলা বি প্রক চাইল অনন্ত দেৱৰ, অনুiহাড় আছয় আমাক লাই। লৱকুশ দুইকো, আদেশ কৰিলা, অস্ত্র শিখিবাক প্ৰতি । ৰহস্য কৰিয়া, শিখিবাহৰ প্ৰয়ো, গুকত্ৰ কৰি ভকতি ॥ ৭৪ । গোপীয় স্থানে, দিবে বসা কৰি, নযাইবে কেহো সন্নিত । নীল মহাবলী, দ্বাৰত ৰহিবে , এ ক্ষণৰ চিন্তি হিত । ৰাম ৰ গাdেণে, নীল বীৰবৰ, লব কুশ দুইক লৈলা । নিতৃত স্থানত, বাস দিয়া তৃথা, স্বাৰ পাল হৱ। ৰৈলা।৭« পাছে দুই ভাই, হুয়া শুদ্ধ কায়, বেঙৰ কাষে বসিলা । খিথেকে আশ্বামি, দুই আইক মহি, নাটকjaাজিবংশ