পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আত ৰামান । ৰামৰ আদেশে, আপদে গচিল, কৈৰ ভূমি দ্বিজবৰ৷ কিবা প্ৰয়োজন, সাৰিবে লাগয়, কহিয়ো তাক সশ্বৰ ।৭১। প্ৰায়ণে বোলয়, শুনা স্বহাশয়, অবিতাত মোৰ নাম । আশও কছুৰ, নিকটে এদূৰ, শিথিলোহেঁ অস্ত্রাগ্রাম । নখে বোলয়, আবিজাত জুই, অযোধ্যাক লাগি বত্তি। সব কুণ দুই, ভাইক মোপ্যৰূপে, ইসব অত্র শিখাও ৭২ ৷ জন্যত প্ৰচাৰ, মকৰিবি অ্যাৰ, বুলিলো মই নিশ্চয় ভৈলে প্রচাৰিত, তেবেতো নিশ্চিত, মিলিবে তোৰ প্ৰলয় । এাহসে কাৰণে, আসিছে। এখানে, নাহি কিছু গান কবি। বখাজো যায়, বাঙত বলি, সি সবে গণধা ৭৬ ।