পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৬৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অৰ্ভত ৰামারশ । ১৬9 যিতো যাক যেনমত কণ্টক দিৱয় । দিতে। সেহি কন্ট জন্মান্তৰত ল ভয় । যত দ পথ ব তুমি জগত কাৰণ । তথাপিতো তুমি হৈব। দুৰ্যশ ভাজন ॥৫৮২ পুনু অংশে জন্মিবোহে। ভাত্মক জাগাৰে । তেবে সুৰসতি হৈব তোমাৰে আমাৰে । ৰাঘৱৰ চিত্ত লক্ষি পুনুহেঁ। গোগামী । পতিব্ৰতা ধৰ্ম্মে থাকি বুলিলন্ত বাণী । ৬৮২ য়াৱে তুমি থা ক। দাশৰথী বাদ ধৰি । দিনে এক বাৰে মই যাইবো সেৱা কৰি । নিত্য ক্রিয়া শেষ তুমি কৰ। যেতিক্ষণ আমিও আসিয়। সেৱা কৰিবো তেখন ৬৮৩ তুমি লৱ কুশ দুই পবন ননন্দন । চাৰিত বিনাই নেদেখিল অন্য সন ॥ বাস্ত ৱতে তোমাৰ আমাৰ ভিন্ন নাই কে ৱল কৰাহা খেদ লোক ক দেখাই । ৬৮৪ শুনিয়া সন্তু ট ভৈল ৰাঘৱ ৰ মন । জয় জয় ঘুষিলন্ত সভাসদ গণ + প্রদক্ষিণে ৰামক কৰিলা নমস্কাৰ ৰত্নধ্ব বি মাত ভৈল পয়োসাধৰ ; ৬৮৫