পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৬৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৬২ অভূত ৰামায়ণ । কুৎতি বিষয সুখে পশুহেসে ৰতি । তে মাৰ ভূ ওঁ্যৰে। ত ত ন'হ +য় মতি । তুমি কি এম ব শ এ ত হে • • ম সুষ্যৰ নাট্য মাত্র কৰাই, সাক্ষাত ।৬৭৬ আমাৰ ামাৰ কিঞ্চিতেক •rfছ ভেদ

/ লোক ঐ @ায। তথাপিতে। কৰ। খেদ । দ্বাপৰ যুগৰ অন্তে ক লৰ আদিত হৈব অৱতাৰ তুমি জগত তাৰিত ॥৬৭৭ বাদেব নাম হৈব লোকত প্রখ্যাত । বাধা নাগে ময়ো গোকুলত হৈবে জাত । কংসভয় ছলে তুমি গোকুলক যাইবা তথাতে মোহোক প্ৰভু ভ’ৰ্য কৰি পাইবা । মিছা অপবাদে দুঃখ দিয়া আহা এথা । পপূর্ব। মোক তেবে ভাৰ্য্য পাইব। তথা । ভুঞ্জনে তোমাৰ সিতে। দুর্ঘণ কা ৰব ? কিন্তু তাক গাই থাকে it ৰ তৰিব ॥৬৭৯ তুম মাত্র অযশ পাইগাহা হেন নয় মোহোৰ যশ হৈব জানিবা নিশ্চয় । দুইৰো দু ট ত অতিশয় প্রীতিক ঘঢ়াইব। qছি.বানাতে থাকি পুনু খ্ৰীকৰাইবা । ৬৮০