পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৬৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৬৪ অস্তুত ৰামায়ণ । বিদুৎ আকাৰ হুই পাতালক গৈল । পুনৰপি ভূমিখান পুৰ্বৱত ভৈল । স্বপনৰ নিধি যেন জাগিলে নপাই । সীতাতে! দর্শন জানা ভৈল সোহ প্রাই .৬৮৬ হাহা কাৰ কৰে সবে অন্যো মন্যে চাই । সপোন কি সচেত প্রজাৰ লুত নাই । দিঘিনাৰ হন্তে পূৰ্ণকাম প্ৰভু ৰাম । বিৰহ দুঃখৰ কিছু পাইলা উপশাম । ৬৮৭ অলক্ষিত ৰূপে সীতা গোসানী আসয় । দিনে দিনে শ্ৰীৰামৰ চৰণ দেবয় । ইতো কথা এহিমানে সমাপতি ভৈল। মার্কণ্ডেয় ঋষি যুধিষ্ঠিৰ আগে কৈল । ৬৮৮ শুনা সভাসদ ইতো ৰামৰ চৰিত্ৰ । এহিসে কৰিবে ঘোৰ পাপত পবিত্ৰ । ভাঙ্গিলে ধৰ্মৰ কলি চাৰিও চৰণ। ৰামৰ নামত ৰৈণ পশিয়। শৰণ । ৬৮ ৯ ৰাম গুণ নাম যিতে। জনে ফুৰ গাই। সমস্তে ধৰ্ম্মৰ ফল সিতো জনে পাই । অজ্ঞানীৰ বাক্যত প্রমাণ কোন যাই । লভিবা প্রমাণ গীত৷ ভাগৱত চাই।৬৯৩