পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৫৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৫৬ অভূত ৰামায়ণ । শুনিয়া অনেক প্রজ1 তেখনে লড়িল । আগ ভৈলো মই সবে পাছত চলিল । মোৰ মায়া ৰূপক দেখিলে সবে যাই । বমুমতী দেবীও.প্রত্যয় গৈল চাই ।৬৪৬। আনন্দিত হুয়া পাছে স্বৰক মেলিল পূর্ব ৱত আয়াযাত দৰেও কৰিল । মই শী ব্ৰ গৈয়া পাইলো দ্বাৰৰ ওচৰ। ক ন্যাগণ সাঁতে পেিলা তাভ্যস্তৰ ॥৬৪ । বিছাবিলাসিনী পুৰী অতি বিতোপন । বৰাহ বিষ্ণুৰ সিতেী ক্রীড়াৰ ভুন। অধে উৰ্ত্তে ডাঠ হয় পঞ্চ হাজাৰৰ । মধ্যত প্রকাশে দিব্য পুৰাঁ মনোহৰ ॥৬৪৮ সবৰে অগম্য দিতে আছিল পূৰ্ব্বত । আবে বাক্ত ভৈল গোর্স।নীৰ প্ৰসাদত। সাতো পাতালৰ লোকে বৰ সাধে যাই । দেবীৰ প্ৰসাদে সবে বাহঁ৷ সিদ্ধি পাই ॥৬৪৯৷ গোসানীক দেখি ৰোমাঞ্চিত ভৈল গাৱ । অলক্ষিত বেগে পড়ি প্ৰণামিলো পাৰ । কৰিলো বিস্তৰ স্তুতি গুণক বৰ্ণাই । তুষ্ট হুয় বৃনিলেক ঐতোৰী আই৬৮৭