পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৫২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৫ • অস্তৃত ৰামায়ণ । পেসী গ্ৰাসী ননন্দিনী আইন শীৰ্জ কৰি । জানকী গোসানী আসে দেখোঁ নেত্ৰ ভৰি । পুহাইল ৰজনী ভৈল হৃদিন উদয় । গোর্স'নীৰ বিয়োগে দুঃখৰ ভৈল ক্ষয় । ৬১৬ ঘিতে৷ শান্তী সবে গৃহ বাজক নযাই । সিসবেও কৌতুহলে লৱড়িয়া যাই । খোড়া কণা সবে শুনি হেনয় স্বভক্ত যাইবাক লাগিয়া একো উপায় নপান্ত' ৬৯৭ গৃহতে থাকিয়া দিতে। সবে গেড়িয়’ই মোক লৈ য়ং যায়ো বাপ ক কা খুড়া ভাই । তাসম্বাৰ কথংক মু শুনে কেহোজন অযোধ্যানগৰী ভৈলা উত্ৰাৱল মন ॥৬১৮ খেড়াক নি কটে অন্ধ কহে হেন বাক । জানকী গে:ম্পানী শুনো মসিবে.সভাক । দুয়ে। মিলি হেন বুদ্ধি কৰোহেঁ। এখন । মোহোৰ কান্ধত তুমি কৰা আহে ।৬১৯ তোমাৰ নয়ন হৈব মোহোৰ চৰণ। এহিসে উপায়ে ব স্থ | হৈবেক পুৰণ ।. পদূত পঞ্চাশ বুদ্ধি অন্ধকত শত । উভয় বুদ্ধিত সিদ্ধি কৈল.আছিাড Nছ