পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৫৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অত ৰামায়ণ । ১৫১ অন্ধকৰ কান্ধে চড়ি পল,ৱা চলয় । এহিমতে পাই লা যাই ৰামৰ আালয় । নাহি হেন কোন প্রাণী গৃহত ৰহিল । অযোধ্যানগৰ সব প্ৰজায়ে ভৰিল ॥ ৬২১ আকাশ চানিল আসি দে বৰ বিমানে । নান। বিধ দেৱ বাদ্য বাজে স্থানে স্থানে । পাছে মাৰুতিয়ো যাই সভাত মিলিল শ্ৰীৰামৰ চৰণত পড়ি প্ৰণামিল ॥৬২২ শ্ৰীৰামে বোলন্ত উঠ পবন কুমাৰ । তোক দেখি চিত্ত আবে জুড়াইল আমাৰ । কিবা ভাল মন্দ মোত কহিয়ো সত্বৰ । মাৰুতি বোলয় প্ৰভু শুনা ৰঘু।ৰ । ৬২৩ তুন যাত তু ট ত:ৰ কি বট অকুশল । ঘৈকে যাই তৈতে তাৰ মহা মঙ্গল । তোমাৰ কৃপাত সাতে। বিগৰ চড়াই। প্রথমতে যমপু ৰ প্রবেশিলোঁ যাই ॥৬২৪ গে:সানীৰ উদ্দেশ নপাই লে। কিছু তাত । পাছে প্রবেশিলো যাই অনস্ত দভাত । অনখৰ আজ্ঞা পাই বিচাৰিলো তথা । ৱেতেশ্বৰী গেদীৰ নকৈ কেৰ্বোক।৬২৫