পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৪৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আকৃত ঝামাৰ । থ্য থ্য বৗৰ এখে বাকুৰ । ন ইমত.ভকতি বাৰ দেীৰ চৰণ । ইতিনি ভুনে যাৰ সম বীৰ নাই ৷ গোসস্থানীক বতষ্ঠ কৈল বাহাৰ সে বই ॥৬১ তাহান মহিমা যশ কোনে পাৱে অন্ত । সাধু সাধু কীৰ শিৰোমণি হনুমন্ত । যাৱে চন্দ্ৰ দিবাকৰ কীৰিতি বলি । এহিমতে সভাসদে, প্রশংসা বুলিল।৬০২ পুনু পুনু নমি হনু দেবীৰ সমাজ । মিলেক ভৈলা পুৰী দুৱাৰ বাবা। মাৰুতিক লেখি নন্তি সৰ্পে ভয় পাইইট ল ৱড়ি পলাইল যবে পাছক নচাই r৩০৩ সিসবক নিৰ্ভয় বোলন্ত, ৰেচাই ) যেহি ৰেহি সব ভয়ভুৰ প্রাণী পাইঃ সিসবেও দেশে দেশে যশস্ত৷ খুলি । সাতো পাতালৰ লোকে শুনি গুঞ্চলিক ৬০৪ পবন সখীৰে পাছে পবন কুমাৰু। অস্তাচল গিরিত ভৈল ও পয়ো দ'ৰ , শকতিৰ বাৰ্ত্ত। অামি বা ক ৰঘু ৰতি । পঠাই অজয় সমে. নীল সেনাপতি»re২৫