পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৪৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪৪ অদ্ভূত ৰামায়ণ । শুন লৱ কুশ বাপু শুন হনুমান । মোক তোৰা নিয়া যেবে ৰাঘৱ ৰ স্থান । নপাইবা সন্তোষ কেহো জানিবাহা সাৰ তুমি সবে মোকে মাত্ৰ দুঃখ দিবা আৰ ॥২৮৬ ৰাম সমে আছে মোৰ বিয়োগ নিকাৰ । তাক খ গুাইবাক আছে শ কতি কাহাৰ । এতেকেসে বোলো মোক ক্ষমা কৰিয়োক । দুঃখৰ উপৰি দুঃখ নেদিবাহা মোক ॥৫৮৭ মাৰুতি বোলয় হেন বোলা কেনে আই । তোমাক নির্বন্ধ কৰিবাক নুযুয়াই ॥ অযোধ্যা যাইবাক প্ৰতি প্রাথি আছো মাত্র। মেৰু পৰ্ব্বতক কোনে উভাৰিবে পাত্র ৪৫৮৮ তোমাকেসে ক্ষমা হয় আমাক উচিত । দাদাৰ স্বামীক ক্ষমা শুনিতে কুৎসিত । এতেকেসে বোলো মাতৃ মাথা ক ক্ষমিয়ো । যাইব। কি নযাইবা তাৰ নিশ্চয় কহিয়ো ।৫৮৯ সীতা বোলে বায়ু হত শুেিহা বচন । ভাল তই শ্ৰীৰামক কৰিছ সেবন । ছুক্ত, জ প্রাণৰে আশা এড়িয়া সম্প্রদু। fটাস্ত আছি মাত্ৰ তই ৰংববৰ প্ৰীতি (৫৯০