পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৪৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪২ অদ্ভুত ৰাময়িণ । ঘেহি কি নোহোক- তাত নাহি প্ৰয়োজন । বিষেশ প্রার্থনা মোৰ কৰিয়ো শ্রবণ । পুর্বে বৰ দিষা অছসবাৰে আগত । । নিদ্ধি হৈবে লাগি মোৰ যেহি অভিমত ।৫৭৬ মোৰ বাহু। সিদ্ধি যদি কৰিতে লাগয় । পুত্ৰ সমে চলা তেবে ৰামৰ আলয় । যদি মোক প্ৰতি দয়া ছাড়িলা এখন । তেবেতো জীবন ময় ধৰো অকাৰণ । ৫৭৭ মার্কতিয়ে আনিবেক জানকী গোসাঁনী । হেন ৰঙ্গ মনে প্রজা আজে সভ৷ চানি । আবে যদি যাওঁ মই কুমাৰক ল’ই ! ৰামৰ সভাত তেবে কি কৰিবো গাই ৷৫৭৮ নৰ নাৰী মোহুেকি হাসিবে মুখ চাই । আমাৰ মাজত ফুৰে মুনিস বোলাই । গৰ্ব্ব ভাঙ্গিলেক জানে৷ নাগগণে পাই । কুমৰকো জানো আনিয়াছে পলুৱাই ৫ি৭৯ জানকীৰ আক লাগি কিছু দয়া নাই । নুহি কিয় মানিলেক গোদমিক পাই । ইতো দুৰ্যশত কৰি মৰণেসে ভাল । মাতৃ হুয়া৷ তুলিয়ো মোহোৰ ভৈল কাল ॥৫৮