পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৪১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভূত ৰামায়ণ । ১৩৯ অন্তৰ্য্যামী ঋপে আছে ব্যাপিয়া জগত । তাঙ্কে শক্ৰ মিত্ৰ আদি বোলে নানামত । অ্যাৰ হাতে তাঙ্ক তাৰ হাতে আঙ্ক মাৰে । এতেকেসে তাঙ্ক কে হো চিনিতে নপৰে ৷৫৬১ সবেও সবাৰ কাল জানিবা নিশ্চয় । অন্তৰ্য্য। মী কালেসে সবাকে চলাহয় । এতেকেদে কাল বুলি জানিবা জগত। কাল ৰ স্বৰূপ কোনে কহিবে শ ক ত ॥৫৬ নাহি অঃদি অন্ত মধ্য অচিন্ত শকতি। কৰেশক্র মিত্র নহে ভ কত ৰ গতি । তান্ত কৰে। অন্ত ক সবাৰে। নষ্ট হেতু । ভকতৰ প্রিয় অ ভক্তৰ ধুমকেতু ॥৫৬৩ যি কালত অধৰ্মৰ হো ৱয় উদয় । দুৰ্ম ন সকলে বেদ পথ নিৰোধয় । সি কালত কালে প্র কটিত কৰে কায়া । নানা লীলা তনু ধৰে বিস্তাৰি য়। মায়| i৫ ৬৪ ইরানিকো কালে অ'ছে অবতাৰ ধৰি । জগতকে মোহি অঃছে নৰ নাট্য কৰি । যাহাক শ্ৰীৰাম বুলি জগতে ক হয় । তেহেসে কালৰো কাল জানিবা নিশ্ৰচয় :৫৬৫