পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৪০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৩. অস্তুত ৰামায়ণ । ৰামক দেবিতে দদা আছিলে মতি । তথ:পি মিলিল ঘোৰ হেনসে দুৰ্গতি । বিশেষত দেখ ইতো অনিস্তু সংসাৰ সুহৃদ বান্ধৱ যত পুত্ৰ পৰিবাৰ ৫ ৫১৬ কাৰ কোন ইন্ট fগত্ৰ পিতৃ মাতৃ ভাই । কালৰ বেগত সবে হয় এক ঠাই । যেন তৃণ কাষ্ঠ য় নদীৰ বেগত । সংযোগ হো ৱ য় আনি একই স্থানত ।৫৫৭ ক্ষণেক। ত হস্তৰে জলৰ বেগ পাই সেহিমতে কালে পুনু জীব ক চলাই । কোন জন সংসাৰত একতে আছয় । বিচাৰ কৰিয় তাক নেদেখোহে নয় ॥৫৫৮ বলে বা বুদ্ধিয়ে ধস্রোতধাদি (কশলে কাল ক বাৰণ ক ৰ। নাযাই কে বলে । যদি বোল সিতে কাল আছে কোন ঠাই । কি কাৰণে কৰে নিতে। এমত অ্যাই ৫৫৫৯ সবে হন্তে মিলি য়। তাহাক বেঢ়ি ধৰে। প্রাণী হত্যা কৰি নৰ তিকাৰ কৰে । বিচাৰিরে তাস্ক নলাগয় আন ঠাই । চিকস্তাঁ নকলে জান! সমাপতে পই ৷৫৬৭