পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৩৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অটুত ৰামায়ণ । ১৫৫ এহি চিন্তি সতী ব্যাকুলিত মতি ৰহিলা মৌন ধৰিয়া । হনুমন্ত বীৰে চিন্তিধে লাগিল। চিত্তক দৃঢ় কৰিয়।। ৫৪৩ যদি গোসানীক দেখা নাছি পও কি লাগি জীবাক লাগে । গোসানীসে মাত্ৰ আনন্দ লভোক মৰিবো তাহান আগেন এহি বুলি বীৰে কষ্ঠিচয় আনি বহল চিতা নিৰ্ম্মিল । জু।‘লল অগণি। চিতাখান চানি আকাশ ব্যাপি উঠিল । ৫৪৪ দেবী সকল ক নমস্কাৰ কৰি মাৰুতি বোলয় বাক । জন্মে জন্মে সাঁধে ৰামৰ সীতাৰ কিঙ্কৰ ময় হৈবাক । সীতা গোসানীত এহি মাৱ সাধে নমাগোহেঁ। আন কাম । কহে ৰঘুনাথে নিৰন্তৰে নৰে ডাকি বোলা ৰাম ৰাম। ৫৪৫