পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১৩২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১9০ অঙ, ত ৰামায়ণ । তে:ৰা দুই জন, মাতৃক এখন, পৰিচয় কৰায়োক । ধৰে৷ চৰণত, মোহোৰ সপত, অনুগ্ৰহ কৰা মোক । লৱ কুশে বোলে, অমি এত কালে, হেন দেবী নেদেখিলো । বঞ্চিতে আমাক, পাতিছে মায়াক, নিশ্চয়ে আক জানিলে৷ ৷৫৩১ মাৰুতি বোলয়, এহ সত্য হয়, ভাঙিছে আমাক দেবী । তাসম্বাৰ মাঝে, গোসানীক পাইবোঁ, যেবে তাঙ্ক আছে৷ সেবি । এহিবুলি বীৰ, একহি দেবীৰ, আগত মিলিল যাই । নমস্কাৰ কৰি, বোলন্ত সাদৰি, দেবীৰ ভিতিক চাই ৫৩২ নমো ভগৱতী ৰাঘৱৰ সতী জনক নন্দিনী আই । তোমাৰ সমান, দয়াবতী আন ইতিনি লোকত নাই ।