পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১২৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অত ৰামায়ণ । দুলড়ি. পাছে বহুমতী মাৰুতি সহিত, কৰি হেন সম্ভাষণ । বিদ্যাবিলাসিনী, পুৰত তখনি, ভৈলা যাই উপসন্ন । হনুমন্ত আইল, সবে বাৰ্ত্তা পাইল, ভয়ে ভৈল কল্পমান । মাৰিবে শঙ্কাই, গৈলেক পলাই, পাইলা গোসানীৰ স্থান । ৫১৪ শুনা বোলো আই, মিলিল অপাই, যিতো বীৰ হনুমান । যত বীৰ মান, কৰিয়া নিৰ্য্যiণ, আসি আছে ইতো স্থান। আমাক মাৰিব, তোমাসাকো নিব, হেনয় চিন্তিয়া আছে। ৰক্ষাৰ উপাই, চিন্তিয়োক আই সুহি কি কৰিবা পাছে। ৫১৫