পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১২২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১২ • অদ্ভূত ৰামায়ণ । হেন কি প্ৰভুৰ দ্ৰোহ আছৰোহো আমি। আপুনি বিচাৰ কৰি ছাহিয়োক তুমি ॥৪৯৯ মাৰুতি বোলয় মাৰ শুনা বহনতী । যতেক বুলিলা ইতে৷ হোৱয় যুকতি । তথাপিতে। কিছু দোষ আছয় তোমাত । ধৰ্ম্মাধৰ্ম্ম সাক্ষী তুমি জগতে বিখ্যাত (৫০০ সীতা মতা শান্তী সতী কিছু দোষ ন ই। এহিবুলি থৈ বাকেসে তোমাৰ যুৱাই । প'ত পুজ এডু য়াই আনিলাহ৷ তুমি। সিকাৰণে সকল দোষৰ ভৈলা ভূমি ।• ৫১ বসুমতী বোলে শুনা পবন তনয় । দুহিতাৰ স'ক্ষী কোনে মাৱ ক লৱয় । পুত্ৰ ঝীৱ যাদ দুট ভুজন হো বয়। কৈত শুনি আছা মাৰে তাহাক কহয় ॥৫ - ২ ভালতো অধিক ভাল বুলি প্ৰশংসয় । বলিকেও জানে আক জানিবা নিশ্চয় । ভালকো বুলিলে তাক কোনে পতিয়াই। এতেকেদে মোৰ সাক্ষী হৈবে মুযুয়াই ॥৫০৩ মাৰুতি বোলন্ত যি বুলিলা ইতে। হয় । বে নৈনে। ববৰে তব বাক্য নমানয় । ।