পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১১৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


AS A অদ্ভুত ৰামায়ণ । চপৰা চপৰে আজি তোহোক খদাই । সাগৰৰ জলে তোক পেলাইবো ভৰাই । ৪৭৯ ৰাঘবৰ পুত্ৰ ভাৰ্য্যা থৈয়াছ লুকাই। দুৱাৰ মাৰিয়া মোকো থৈলি বাহিৰায় । নতু পান ত্ৰৈলোক্য বিজয় হনুমন্ত । দেখ আজি ধৰণী নামৰ কৰো অন্ত ৪৮০ মুহি ভালে ভালে দেহ পথ মুকলাই । নুহি বজ্ৰ নখে হানি পেলাইবো খ দাই । দোষৰ উদাস ভৈলো কহিলোহো সাৰ । যদি পথ নেদ পাষণ্ডীৰ চিন্তে। মাৰ। ৪৮১ শুনি পৃথিবীৰ ভয়ে হয় কম্পিল । আথে বেথে গৈয়া গোসানাত জান দিল । শুনা আই কথা বড় ভৈল আথান্তৰ । দ্বাৰ মুখে ৰহিয়াছে পবন কুমাৰ ।৪৮২ নাগ বীৰগণ মৰ্দি কৰিলেক ছন্ন । মোকো মাৰিবাক লাগি তাহাৰ যতন । সত্য কৰি আছে সিতো সবাক শুনাই । দুৱাৰ নিদিলে মোক পেলাইবে খসাই ৪৮৩ কি বুদ্ধি কৰিবো আবে কহিয়োক আই । বুলিলন্ত ব্ৰতেশ্বৰী পৃঞ্চিবীক চাই ।