পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অভূত ৰামাক্ষ্মণ । মনুষ্যৰ ভাব দৰশায়ু ৰঘুপতি । কৰিলা কলহ লীলা জানকী সঙ্গতা৪৭৪ শান্ত ভৈলে কন্দল ক ভাঙ্গিতে লাগয় কেনে দুৰাচাৰী এথা মানিয়া আচৈয় ॥ কৃপাময় প্ৰভু ৰাম জগতৰ পতি । নকৰিয়া ক্ৰোধ ক্ষমি আছন্ত সম্প্রতি । ৪৭৫ ক্ষমিবাৰ দেখি দুৰাচাৰী পাইলি লাই । ছলে লৱ কুশকো অমিলি.পলু ৱাই । সজ্জনৰ ইকি স্বপ্ন হোৱয় উচিত । উপায় চিন্তিয়া অাছ ৰামকে। মৰিত । ৪৭৬ জগতৰ আত্ম। ৰাম তান দ্ৰোহ কৰি । ব্ৰহ্মা গুৰ দ্ৰোহক চিন্তিলি বসুন্ধৰী । সুমিত্র বঞ্চক এই কুৰমতী ৰণ্ডী । দিবো প্রতিফল আজি ধৰা নাম খণ্ডি । ৪৭৭ যেন আন জনে নকৰয় হেন কৰ্ম্ম । যেহি মতে শিখাই বাক হোরে মোৰ ধৰ্ম্ম । এহিতে শিকিয়া আছে দুটা নাৰী চয় । স্বপথে প্রবণ্ডে ধৰ্ম্মাধৰ্ম্ম নাচাঁৰয় । ৪৭৮ এহি ভাল ভৈলেতো জগতে হৈব ভাল । আন্ধি ৰত্নৰ মাকড়ি.তোহোৰ হৈরে৷ কাল।