পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অত ৰামায়ণ । ১ - ৭ অন্ধন্দ্র বিপাত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ চন্দ্ৰহাস । চামে চামে পড়ে গদা মুদগড় প্রাস । ৪ ৩৪ ক্ষণেকে প্ৰকাশ হোৱে ক্ষণেকে আন্ধাৰ পৃঙ্গী নথী দংষ্ট্ৰী সব ভ্রমে একাকাৰ । ডাকিনী যোগিনী গণ বিভৎস কুণেশ দিগম্বৰী বেশে আউল জাউল কৰি কেশ । ৪৩৫ কৈৰ হনুমন্ত বুলি ফুৰয় চেঞ্চাই । হাও খাও বুলি সবে ফুৰে বেন্ত বাই । গাৱ ৰ গন্ধত যেন প্ৰাণ যাই মৰি । দেখিয়া মাৰুতি সুমৰন্ত ৰ’ম হৰি । ৪৩৬ মনত বোলন্ত কিনো মায়ী মাগ গোট ময় বিনে কোনে আৰ সহিবেক !েট । পাছে যোগ মাধ্য মায়। আশ্ৰয় কৰিয়া শ্ৰীৰামৰ পাদপদ্ম হৃদয়ে ধৰিয়া । ৪৩৭ ভৈলা সম্বৰ্ত্তক বায়ু ৰূপ তেতিক্ষণ বহিবে লাগিলা তাত প্ৰচণ্ড পবন । নাগ কত মায়াক নিলেক উজুয়াই। তৰাষ্ট্ৰ নাগক পাইলন্ত পাছে যাই । ৪ + ৬ যেহেন প্রচণ্ড চক্র বাতে তৃণ পাই । অবাধিত ৰূপে ফুৰে আকাশে ভ্রমাই ।