পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১•8 অদ্ভূত ৰামায়ণৰ চেলেকে কোৱাৰি নাগে ক্ৰেtথত ফোফাই মাৰুতিক কামোড় ভেজাইতে গৈল ধাই ॥৪১৯ হেন দেখি মাৰুতিয়ে লাসুল বঢ়াই। হাজাৰেক মুণ্ড তাৰ ধৰিলা মেঢ়াই। এড়াইবাক লাগি দিতো কৰয় আক্রান্ত । পাৰে মোড়ামুড়ি নাগে উশাস নপান্ত ॥৪২০ আধাৰি পকায়া তাক মার্গ তল কৰি । বসিলা উপৰে তাৰ দুই পাৱ তৰি । লাজুল ভ্ৰমায়া বীৰে পুনু আস্ফালিলা । হাজাৰেক মুখে সিটো ৰুধিৰ চাদিলা ॥৪২১ হাসিয়া মাৰুতি ােলে পুণ্ডৰীক ৰায় । আপোন গৃহক ঘাহ। দিলোহেঁ বিদায় । বানৰক যুঝিবাক বৈলক্ষ লাগয়। শুনিলেও হাসিবেক যত নাৰী চয় ॥৪২২ হেন বু,ন। আছ পুর্বে সবাকে শুনাই গুছাইল বৈলক্ষ আবে যাই নিজ ঠাই । প্রসংশা কৰিবে জানে। আাবে নাৰীগণে । আনন্দ পাইবেক লাজ লৰ দৰশনে ৪২৩ এহিবুলি তাক এড়িলন্ত হনুমন্ত । দেখি পাছে মহারীৰ তক্ষকে ধাইলন্ত ।