পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অস্তুত ৰামায়ণ । ১৩ ৩ শুনিয়া মাৰুতি বোলে মোত দোষ নাই । মৰে নাগগণ দেখো মোহোক ঝঙ্কাই । ৪১৪ ক্ৰোধ কৰি মাৰুতি যুl ঝবে সাজ ভৈল । দেখি পু গুৰাক নাগ ক্রোধে খেদি গৈল । হাজাৰে ক ফণ, তুলি লাজুল উচ্ছাই ছানিলেক কোব মাৰুতিৰ গাৱে যাই ৪১৫ বজ্ৰৰ সন্ধান ষেন গাৱত লাগিল । পাছে হনুমন্তে ঘোৰ আটাসেক দি ল । সাতো খান পাতালত খলক লাগিল । টল বল কৰি সবে ধ ৰণী কম্পিল ॥৪১৬ গর্ভিণী দবৰ গর্ভ খসি খসি গৈল । বাগড়া বাগড়ি কৰি নঃগগণ ৰৈল । মুহুর্তেক মানে প্রজ। ভৈল স্থিৰ ভাৰ । প্ৰহাৰিল পুণ্ডৰীক পুনু লাঞ্জ বাৱ ।৪১৭ লাঞ্জক লাগিয়। লাঞ্জ মাৰুতি হানিল । বজ্ৰ ৰ সন্ধান যেন বজ্ৰত বাজিল । পুনু পুণ্ডৰীক আসে । লাঙ্গুল. উচ্ছাই পুতুতুল হনুমন্তে। গৈলা তাক ধ'ই ৪১৮ ছিদ্ৰ পাই হজুৰন্তে কৰিল সন্ধান। নাগৰ ছিঙ্গিল লাজ জিংশ হস্ত মান ।