পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১০২ অসুত ৰামায়ণ । আমি সবো নাগগণ ভূবন বিজয় । ঔ শু•ে] ৰামৰ কথা শুন দুৰ।শয় । ৪ • ৯ ঈশ্বৰ পুৰুষ যদি শ্ৰীৰাম হোৱয় তান ভাঘ্য। গোর্স।নীকো জালোহেঁ নিশ্চয় | কৈত আছে আমি তাক কিমতে জানিবো । কৈৰ পৰা আমি কুমৰক আনি দিবে। ॥৪ se হেন শুনি হাসি পাছে মাৰুতি বোলয় । তুমি সবে কুমৰক দিবে নলাগয় । আমিয়ো তোমাত খুজিবাক নোহে যোগ । অকাৰণে কৰা কেনে যুদ্ধক উদ্যোগ ৪১১ আপুনি বিচাৰি নিবো ৰামৰ ছৱাল । নপাতিব৷ তুমি সবে ইহাত জঞ্জাল। পাতিলেও জঞ্জাল নখৈবো কাকো ভালে । নিশ্চয়ে জানিবা তোমাসাক পাইলে কালে । হেন নাগ লক্ষ লক্ষ যদি অইনে ধাই । পবন স্থতৰ কিবা উডু ৱাইবে ছাই । হেন শুনি ক্ৰোধ কৰি বে'লে নাগৰাজ। জীবি যেবে বানৰ ইঠাইৰ হও বাঝ ॥৪১৩ অনাৰ আগত কৰ ইমত বড়াই। সুছি বিষ বায়ু ঢালি পুড়ি কৰেছাই।