পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


S • • অস্তৃত ৰামারণ মাৰিলেও তোমাসাৰ নহৈব সুখ্যাতি । কিসক কৰিতে চাহা পাপ নাৰীঘাতি। ৩৯৯ উচিত কহন্তে কৰ এত মান ক্ৰোধ । বুজিলোহেঁ৷ নাগগণ পৰম নিবোধ । মাৰিবাক পাৰ যদি তভো আছে ভাল । কিজানি ইহাতে আসি মিলয় জঞ্জাল। ৪০ • এতেকে তোমৰা মোৰ উপদেশ ধৰা । আাপোনাৰ আত্মঘাত আপুনি নকৰা । মাৰুতিয়ে পাইলে কাকো নেৰিবেক ভালে হেনজামি প্রাণ লৈয়া পলাহ সকলে । ৪০১ হেনশুনি নাগগণ দ্বিগুণে কিটাইল । ধৰিবাক লাগি সবে মহাকোপে ধাইল । তৰাষ্ট্ৰ বাহুকী তক্ষক পুণ্ডৰীক । কুশক-শোষক আৰ ভতক কুলিক ॥ ৪৩২ কালমুখ শিলামুখ চন্দ্ৰমুখ খ্যাত । বভ্রমুখ অগ্নিমুখ আদি অসংখ্যাত । সবেও বেঢ়িল গৈয়া কৰি মাৰ মাৰ । বিষৰ জালত দশ দিগ অন্ধকাৰ। ৪০৩ দেখিলা মাৰুতি বেঢ়িলেক নাগচয় । ভৈল কপিবেশ নাৰী বেশ এড়ি তন্ত্ৰ।