পৃষ্ঠা:অসমীয়া অদ্ভুত ৰামায়ণ.djvu/১০১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


অঙ ত ৰামায়ণ । হেনয় বীৰক যুদ্ধ নকৰা লজ্জায় । কোননো মুগুঢ়ে হেন শুনিব বড়ায় । ৩৯৪ নাৰীগণ আগে কেনে কৰস বড়াই । মাৰুতিয়ে পাইলে সবে গৰ্ব্ব হৈবে ঠাই । হেনশুনি নাগগণে ক্ৰোধ কৰি চাই। বোলে এই হেন ৰটে কাত গহ পাই । ৩৯৫ নোহে নাৰা ইতে। জনী মাকতি বানৰ । মায়। কৰি আসি পশিলেক অভ্যন্তৰ । কিবা চাস লাঞ্জে পকাই আছাড়িয়া মাৰ। কতে। বোলে বেড়ি কৰ লঙি ৰ প্ৰহাৰ । ৩৯৬ তৰল বানৰ জাতি অলপিক জন । আমাৰ স্থানক ইটো মাসে কি কাৰণ । জীৱন্তে নেড়িবো আক বধিবো পৰ।ণে । কাত গহে গধূ কৰে বানৰ অজ্ঞানে । ৩৯৭ এহি বুলি নগিগণে চৌভিতি বেঢ়িল । ধৰ মাৰ বুলি সবে আন্দোল কৰিল । দেখিয়া মাৰুতি বোলে শুন নাগগণ । নাৰীৰ উপৰে এত খঙ্গ কি কাৰণ । ৩৯৮ বিষ জালে দহি বাক পাৰ। ছ! সংসাৰ । সহজে অবলা নাৰী মই কোন ছাৰ ।