শিশুলীলা

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
।।শিশুলীলা।।
।।শ্ৰীশ্ৰীকৃষ্ণায় নমঃ।।
শ্লোক।।
শ্ৰীকৃষ্ণায় বাসুদেৱায় দৈৱকীনন্দনায় চ।
নন্দগোপাকুমাৰায় গোবিন্দায় নমো নমঃ।।
নমঃ পঙ্কজনাভায় নমঃ পঙ্কজমালিনে।
নমঃপঙ্কজনেত্ৰায় নমস্তে পঙ্কজঙ্ঘয়ে।।
বসুদেৱসুতং কৃষ্ণং কংস-চানুৰমৰ্দ্দনম্।
দৈৱকীপৰমানন্দং কৃষ্ণং বন্দে জগতগুৰুম্।।
হৰি ৰাম ৰাম ৰাম।।
মুকং কৰোতি বাচালং পুঙ্গুং লঙ্ঘয়তে গিৰিং।
যত্কৃপা তমহং বন্দে পৰমানন্দমাধমং।।


ঘোষা৷৷
কৃষ্ণ গোপাল কৰুণাময় ৰাম ৰাম হৰি৷৷১৷৷
পদ৷৷
কৃষ্ণৰূপে দৈৱকীত ভৈলা অৱতাৰ৷
শঙ্খ চক্র গদা পদ্ম কৰত তোমাৰ৷৷
পীত-বস্ত্ৰে শোভে আতি শ্যাম কলেৱৰ৷
কমল-লোচন চাৰু অৰুণ অধৰ৷৷১৷৷
সুন্দৰ নাসিকা কৰ্ণে মকৰ-কুণ্ডল৷
কণ্ঠত কৌস্তুভ শিৰে কিৰীটি উজ্জল৷৷
আপাদ-লম্বিত বন-মালা জ্বলে গলে৷
শোভে আতি শ্ৰীবৎস বহল বক্ষস্থলে৷৷২৷৷
চাৰু চাৰি ভুজ জ্বলে আজানু-লম্বিত৷
কৰিকৰ সম উৰু বৰ্ত্তুল বলিত৷৷
চৰণ-কমল যেন নৱ পদ্ম-কোষ৷
যাক দেখি ভকতৰ পৰম সন্তোষ৷৷৩৷৷
প্ৰসন্ন বদনে জ্বলে অলকা-তিলক৷
বসুদেৱে দেখিলন্ত অদ্ভূত বালক৷৷
পৰি দুয়ো প্ৰাণী পাছে কৰিলন্ত তুতি৷
পিতৃত কহিলা প্ৰভু সমস্তে যুগুতি৷৷৪৷৷
ভৈলা শিশু-ৰূপ তৈতে প্ৰভু নাৰায়ণ৷
কোলে লৈয়া বসুদেৱ লৰল তেখন৷৷
ভাগিল নিহল ভৈল মেলান কপাট৷
দেখি ভয়ে যমুনা আপুনি দিলা বাট৷৷৫৷৷
বৰিষে কণিকা মেঘে ওপৰত গাজে৷
ফণায়ে ধৰিলা ছত্ৰ আসি সৰ্পৰাজে৷৷
যশোদাৰ তৈতে উপজিলা যোগমায়া৷
অতি অচেতনে নিদ্ৰা গৈলা নন্দ-জায়া৷৷৬৷৷
তাহানে শয্যাত নিয়া থৈলন্ত তোমাক৷
বসুদেৱে আনিলন্ত নন্দৰ কন্যাক৷৷
শিশুভাৱে গোকুলত ক্রীড়িলা অপাৰ৷
সাধিলা অনেক প্ৰীতি নন্দ যশোদাৰ৷৷৭৷৷
অচিন্ত্য-মহিমা হৰি পুৰুষ পুৰাণ৷
লীলা কৰি অনেক দৈত্যৰ লৈলা প্ৰাণ৷৷
কংসৰ পাঞ্চনি পাই যত দৈত্য আসে৷
তুমি অগনিত যেন পুৰি মৰে ঝাসে৷৷৮৷৷
আসিলেক পূতনা মোহিনী নাৰী-বেশে৷
স্তন দিয়া শিশু মাৰি ফুৰে দেশে দেশে৷৷
কোলে ধৰি তোমাক দিলেক স্তন দান৷
স্তন পানে পূতনাৰ শুষিলাহা প্ৰাণ৷৷৯৷৷
শকটৰ তলে থৈলা যশোদা শুৱাই৷
লাথি হানি শকট পেহ্লাইলা ওভোতাই৷৷
হেন দেখি যশোদা সুন্দৰী মহাদুখে৷
আথে-বেথে কোলে লৈয়া স্তন দিলা মুখে৷৷১০৷৷
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে যুগুতি৷
ৰাম নাম বিনে নাহি কাহাৰো মুকুতি৷৷
হেন জানি নিৰন্তৰে এড়ি আন কাম৷
পাতক ছাড়োক ডাকি বোলা ৰাম ৰাম৷৷১১৷৷


পাৰ কৰা ৰঘুনাথ সংসাৰ সাগৰে৷৷2
পদ৷৷
চক্রবাত অসুৰে কৃষ্ণক নিলা হৰি৷
আকাশত মাৰিলা গলত চেপি ধৰি ৷৷
কৃষ্ণক হিয়াত লৈয়া পৰিলা ভূমিত৷
জুড়াইল তোমাক পায়া যশোদাৰ চিত্ত ৷৷১২
ছলে হামি তুলি তুমি দেখাইলা মাৱত৷
মুখৰ ভিতৰে আছে সমস্ত জগত৷৷
কম্পিল শৰীৰ যশোদাৰ হেন দেখি৷
পৰম বিস্ময় হুয়া মুদিলন্ত আখি৷৷১৩
বসুদেৱে পঠাইলা আসিল গৰ্গ ঋষি৷
গোপ্য কৰি জাতকৰ্ম্ম কৰিলা হৰিষি৷৷
কহিলা নন্দৰ আগে যত গুণ-গ্ৰাম৷
বিধিৱতে তোমাৰ থৈলন্ত কৃষ্ণ নাম৷৷১৪
আণ্ঠু কাঢ়ি ৰিঙ্গা পাৰি ফুৰা ব্ৰজ মাঝে৷
সোণাৰ ঘুঙ্গৰাচয় কঙ্কালত বাজে৷৷
বৃষৰ শুনিয়া নাদ চমকি উলটি৷
আথে-বেথে ধৰা গৈয়া মাৱক সাৱটি৷৷১৫
থিয়দঙ্গা দিয়া পাছে তুমি দামোদৰ৷
অনৰ্থ কৰিয়া ফুৰা গোৱালীৰ ঘৰ৷৷
আনন্দতে সমস্ত গোৱালীগণে আসি৷
কৃষ্ণৰ অকীৰ্ত্তি যশোদাৰত দেয় হাসি৷৷১৬
কি ভৈল তোমাৰ ইটো তনয় দুৰ্জ্জন৷
কৃষ্ণৰ নিমিত্তে আউৰ নৰহে জীৱন৷৷
গাই নতু দোহন্তে দামুৰি মেলে গই৷
গৃহ পশি চুৰি কৰি খান্ত দুগ্ধ দই৷৷১৭
বানৰকো খুৱাৱে গোৱিন্দ কিনো চাণ্ড৷
ঢুকি যেৱে নপাৱৈ মনত নাহি তুষ্টি৷
সিকিয়াৰপৰা আনে উড়লত উঠি৷৷১৮
শৰীৰৰ ৰত্নগণে ফুৰে পসৰাই৷
আন্ধাৰতো খুকজি পান্ত লুকান নযায়৷৷
বস্তুক নপাইলে খুজি মাৰন্ত ছৱালি৷
গৃহত বৰ্চ্ছিয়া পলাই যান্ত বনমালী৷৷১৯
মাৱৰ কোলাত আছা তুমি জগন্নাথ৷
সভয়-নয়ন হুয়া চপৰাইলা মাথ৷৷
হেন দেখি যশোদা পুত্ৰক নোবোলয়৷
আনন্দে ৰহিলা হাসি পুত্ৰ মুখ চায়৷৷২০
ডৰিবাক দেখিয়া পুত্ৰক বৰনাৰী৷
বুকুত সাৱটি ধৰিলন্ত চুমা পাৰি৷৷
মাধৱৰ শিশুলীলা শুনা সৰ্ব্বলোক৷
বোলা হৰি হৰি যত পাতক ছাড়োক৷৷২১
ঘোষা৷৷
কেশৱ কৃষ্ণ কৰুণাসিন্ধু৷
ত্ৰাহি জগন্নাথ অনাথ বন্ধু৷৷৩
পদ৷৷
এহিমতে ব্ৰজে আনন্দে হৰি৷
কৰন্ত ক্রীড়া শিশুৰূপ ধৰি৷৷
যত গোপশিশু বলাই আদি৷
সৱে ভৈল গৈয়া কৃষ্ণৰ বাদী৷৷২২
যশোদাৰ আগে দিলেক খল৷
খাইলেক কৃষ্ণে মাটি একদল৷৷
শুনিয়া যশোদা সুন্দৰী হাসি৷
পুত্ৰৰ হাতত ধৰিলা আসি৷৷২৩
কেনে মাটি কাইলি অৰে গোপাল৷
কোবাই আজি তোৰ ফাড়িবো ছাল৷৷
শুনিয়া কৃষ্ণৰ হৰিল মাত৷
চক্ষু টেৰ কৰি মাৱক চান্ত৷৷২৪
ভয়তে যেন কাম্পে হাত-ভৰি৷
যশোদা দেখে পুত্ৰ গৈলা ডৰি৷৷
মুখক চাহন্তে লাগয় বেথা৷
কিয় মাটি খাইলি সোধন্ত কথা৷৷২৫
লগৰ শিশু বোলে সমুদায়৷
বলায়ো বোলে তোৰ জ্যেষ্ঠ ভাই৷৷
মাতন্ত কৃষ্ণে যশোদাক চাই৷
মিছা মাতৈ সৱে শুনিও আই৷৷২৬
কদাচিতো মঞি নখাওঁ মাটি৷
দাদা বলভদ্ৰে বোলন্ত ঘাটি৷৷
পতিয়ান নাই চোৱা বিচাৰি৷
হেন শুনি মাতে যশোদা নাৰী৷৷২৭
বায়ো বেন্ত যেৱে মাটি নখাইলি৷
শুনিয়া শিশু-ৰূপী বনমালী৷৷
চৱা মুখ বুলি মাৱক মাতি৷
বাইলন্ত বেন্ত প্ৰকাশিয়া আতি৷৷২৮
যশোদা সুন্দৰী দেখন্ত পাছে৷
সমস্ত জগত গৰ্ভতে আছে৷৷
সাতোখন দ্বীপ সাতো সাগৰ৷
গিৰি বন নদী গ্ৰাম নগৰ৷৷২৯
বায়ু সূৰ্য্য শশী দিশ আকাশ৷
তাৰাগণো তৈতে কৰে প্ৰকাশ৷৷
সমস্ত জীৱ জ্যোতি তেজ জল৷
সত্ব ৰজ তম ইন্দ্ৰিয়-বল৷৷৩০
মন বুদ্ধি কাল কৰ্ম্ম যতেক৷
সৱাকো গৰ্ভতে দেখে প্ৰত্যেক৷৷
যতেক ধেনু গোপ গোপীজাক৷
যশোদা দেখে তৈতে আপুনাক৷৷৩১
পৰম শঙ্কাক পাইলন্ত আতি৷
অদ্ভূত দেখিয়া বোলন্ত মাতি৷৷
কিবা ভ্ৰম ভৈলো মোহক পায়া৷
দেখিলো স্বপ্ন কিবা দেৱ-মায়া৷৷৩২
কিবা জানে মায়া মোৰ তনয়৷
কৰিবে নোৱাৰো একো নিশ্চয়৷৷
নুহিলন্ত মোৰ পুত্ৰ মানুষ৷
এহেন্তেসে বিষ্ণু আদি পুৰুষ৷৷৩৩
এহি বুলি চিত্ত দঢ়ায়া সতী৷
কৰযোৰে কৰৈ কৃষ্ণক স্তুতি৷৷
যিটো ব্ৰহ্ম নোহে তৰ্ক-গোচৰ৷
নপাৱে বচনে মনে ওচৰ৷৷৩৪
নাহি উতপতি নাহি মৰণ৷
সদায়ে প্ৰণানেমো তান চৰণ৷৷
মঞি যশোদা মোৰ পুত্ৰ স্বামী৷
ব্ৰজৰ সৱে অধিকাৰী আমি৷৷৩৫
হেন অহম্মম সদায়ে কৰো৷
যাহাৰ মায়াত উপজো মৰো৷৷
হেন জগন্নাথ হুয়োক গতি৷
খণ্ডিয়োক আৱে মোৰ কুমতি৷৷৩৬
গুণন্ত শুনি ত্ৰিজগত পতি৷
বিষ্ণু হেন মোক জানিলা সতী৷৷
কৰিলা বৈষ্ণৱী মায়া বিস্তাৰ৷
গুচিল বিষ্ণু-জ্ঞান যশোদাৰ৷৷৩৭
কৃষ্ণত পুত্ৰ-বুদ্ধি ভৈল জাত৷
ধূলা জাৰি তুলি লৈলা কোলাত৷৷
পাৰন্ত চুমা মুখে স্তন দিয়া৷
মোৰ আয়ু লই পুতাই জীয়া৷৷৩৮
ব্ৰহ্মায়ো নজানে যাৰ মহিমা৷
চাৰি বেদে কহি নাপাৱে সীমা৷
হেন মাধৱক তনয় পাইল৷
যশোদা নন্দে কিনো তপসাইল৷৷৩৯
সুনন্দ আদি যত যোগীগণ৷
চিন্তিয়ো নেদেখে যাৰ চৰণ৷৷
হেন পৰব্ৰহ্ম যশোদা সুত৷
ভৈলন্ত কিনো আতি অদভূত৷৷৪০
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে শঙ্কৰে ভণে৷
শুনা শিশু-লীলা সমস্ত জনে৷৷
যেৱে সুখে যাইবা বৈকুণ্ঠ-পুৰী৷
সদায় ডাকিয়া ঘুষিয়ো হৰি৷৷৪১
ঘোষা।।
হে কৰুণাময়
ৰাম কৃষ্ণ প্ৰভু ৰঘুপতি৷৷৪
পদ৷৷
দিনেক যশোদা নন্দ জায়া৷
আপুনি মথন্ত দধি গৈয়া৷৷
কৃষ্ণৰ শৈশৱ লীলা সুমৰি৷
কৃষ্ণ-গীত গাৱন্ত সুন্দৰী৷৷৪২
ক্ষৌম বস্ত্ৰ পিন্ধি দিব্য কাছে৷
কটিত মেখলা বান্ধি আছে৷৷
পুত্ৰ-স্নেহে স্ৰৱে দুয়ো স্তন৷
আজোৰন্তে লড়ে ঘনে ঘন৷৷৪৩
ৰুণ ঝুণ কেয়ূৰ কঙ্কণ৷
শ্ৰম-জলে উজ্জল বদন৷৷
কৰ্ণত কুণ্ডল দোলে আতি৷
খসি পৰে খোপাৰ মালতী৷৷৪৪
এহিমতে মথন্তে প্ৰয়াসি৷
মাৱক ধৰিলা কৃষ্ণে আসি৷৷
মথনিত ধৰিয়া নিষেধি৷
মথিবাক নেদে আউৰ দধি৷৷৪৫
হাসি কোলে লৈলা নন্দ-জায়া৷
দিলা স্তন পুত্ৰ-মুখ চায়া৷৷
দেখন্তে উথলি দুগ্ধ পৰে৷
পুত্ৰ এড়ি গৈলন্ত লৱৰে৷৷৪৬
স্তন পিবে নপায়া কৃষ্ণৰ৷
কাম্পে কোপে অৰুণ অধৰ৷৷
দশন কামুৰি আতি চাণ্ড৷
শিলায়ে ভাঙ্গিলা দধিভাণ্ড৷৷৪৭
মহা কোপে কোঠা পশিলন্ত৷
সিঞ্চৰাই লৱনু ভুঞ্জন্ত৷৷
আসিলা যশোদা নমাই ক্ষীৰ৷
দেখে হাণ্ডি ভাঙ্গিলা দধিৰ৷৷৪৮
জানিলা যশোদা পুত্ৰৰ কৰ্ম্ম গোপী৷
হাসিয়া দেখিলা পশি খুপি৷৷
উড়ল উপৰে বসি হৰি৷
ভুঞ্জন্ত লৱনু চুৰি কৰি৷৷৪৯
শিকিয়াৰ পৰা নমাই আনি৷
বানৰকো দেন্ত দলি হানি৷৷
শঙ্কিত নয়নে নাহি সাৰি৷
দেখিয়া যশোদা লৈলা বাৰি৷৷৫০
মাৰিবে আসন্ত জানি ডৰে৷
দিলা লৰ নামি উড়লৰে৷৷
পাছে পাছে যশোদা খেদন্ত৷
ভয়ে লাগ মাৱক নেদন্ত৷৷৫১
যাক যোগী নপাৱৈ ধ্যানত৷
হেন হৰি পলান্ত ভয়ত৷৷
পুত্ৰক খেদন্ত মহাসতী৷
শ্ৰোণী ভৰে আক্রমিল গতি৷৷৫২
বেগত মেলান ভৈল খোপা৷
গোৱিন্দে মাৱৰ শ্ৰম দেখি৷
ৰহিল কান্দন্তে মুদি আখি৷৷৫৩
সভয় নয়নে চান্ত ডৰে৷
যশোদা ধৰিলা আসি কৰে৷৷
ভাণ্ড ভাঙ্গি আৱে যাইবি কোথা৷
খাইবো আজি কৃষ্ণ তোৰ মাথা৷৷৫৪
সকল লৱনু কৈলি নাশ৷
শুনি প্ৰভু ভৈলা মহাত্ৰাস৷৷
দেখি বাড়ি এড়িলন্ত সতী৷
কৃষ্ণক বান্ধিবে ভৈলা মতি৷৷৫৫
নাহি আদি অন্ত পূৰ্ব্বাপৰ৷
পূৰ্ণব্ৰহ্ম জগত-ঈশ্বৰ৷৷
তাহাঙ্ক তনয় মানি বলে৷
যশোদা বান্ধন্ত উডু খলে৷৷৫৬৷
বান্ধন্ত কৃষ্ণক আনি ধৰি৷
নোজোৰে আঙুলি দুই জৰী৷৷
আৰ জৰী আনি জোৰা দিলা৷
সিয়ো দুই আঙুলি নাটিলা৷৷৫৭
হেন দেখি আৰো জৰী দিলা৷
যশোদা বান্ধন্ত টানি টানি৷৷
শৰীৰৰ বল দিয়া আঁটে৷
তথাপি আঙ্গল দুই নাটে৷৷৫৮
গৃহত পাইলেক যত জৰী৷
এহিমতে যুৰিয়া সুন্দৰী৷৷
উডুখলেৰে বান্ধে চাপি৷
নাটে দুই আঙ্গল তথাপি৷৷৫৯
হেন দেখি হাসৈ গোপীগণে৷
যশোদা বিস্ময় ভৈলা মনে৷৷
শৰীৰৰ ঘৰ্ম্ম যায় বহি৷
হাসিয়া থাকিলা শ্ৰমে ৰহি৷৷৬০
হেন দেখি প্ৰভু নাৰায়ণ৷
স্নেহে লৈলা আপুনি বন্ধন৷৷
জগতৰে আপুনি ঈশ্বৰ৷
তুমি বশ্য ভৈলা ভকতৰ৷৷৬১
ব্ৰহ্মা লক্ষ্মীদেৱী মহাদেৱে৷
নপাইলা আনন্দ হেন কেৱে৷৷
যশোদা প্ৰসাদ যেন পাইলা৷
ইটো গোপী কিনো তপসাইলা৷৷৬২
ভকতৰ বশ্য তুমি হৰি৷
সুখে পাৱে গৃহতে সুমৰি৷৷
ভণিলা শঙ্কৰে কৃষ্ণ-পদে৷
হৰি হৰি বোলা সভাসদে৷৷৬৩
ঘোষা৷
ৰাম গোপাল হৰি৷
কৃষ্ণ গোৱিন্দ হৰি ৰাম৷৷৫
পদ৷৷
কৃষ্ণে দেখিলন্ত মাৱ গৃহকৰ্ম্মে গৈলা৷
আঠু কাঢ়ি উডুখল টানিবাক লৈলা৷৷
অৰ্জ্জুনত লাগি ভৈল উড়ল পথালি৷
কঙ্কাল ফান্দিয়া বল দিলা বনমালী৷৷৬৩
কাম্পে দুয়োগোটা বৃক্ষ উডুখলে লাগি৷
উভৰি পৰিল মচ মচ কৰি ভাগি৷৷
শাপ এড়াই দুয়ো পাছে কুবেৰ তনয়৷
তোমাক নামিয়া গৈলা আপুন নিলয়৷৷৬৪
নিৰ্ঘাত শঙ্কিয়া খেদি আইলা গোপজাক৷
বন্দী হুয়া আছা নন্দে দেখিলা তোমাক৷৷
হাসিলেক কোনে হেন কৰিলেক বুলি৷
বান্ধ মেলি কৃষ্ণক কোলাত লৈলা তুলি৷৷৬৫
কিনো আতি নন্দ যশোদাৰ মহাভাগ৷
পূৰ্ণব্ৰহ্ম তোমাক গৃহতে পাইলা লাগ৷৷
ভকতৰ আনন্দ বঢ়ায়া সৰ্ব্বক্ষণে৷
শিশু-লীলা অনেক কৰিলা নাৰায়ণে৷৷৬৬
কেহো বেলা গোপীগণে পাঞ্চৈ গাৱা গীত৷
তাসম্বাৰ প্ৰীতি সাধি কতো কৰা নৃত্য৷৷
মালৰী কৰাহা কতো গোপীৰ বচনে৷
ছায়া-পুতলাক যেন নচাৱে যতনে৷৷৬৭
কেহো বেলা গোপীকাৰ শুনি আজ্ঞাবাণী৷
পাদুকা-পীহ্ৰাক প্ৰভু ধৰি থাকা আনি৷৷
কোন কৰ্ম্ম নকৰিলা হৰি গোকুলত৷
ভকতৰ বশ্য হেন দেখায়া লোকত৷৷৬৮
কোনে ফল লৈবে বুলি ডাকিলা পসাৰী৷
ধান্য দিয়া ফল তুমি খুজিলা মুৰাৰি৷৷
তোমাৰ হস্তক ভৰি দিল ফল বাছি৷
সুৱৰ্ণ-ৰতনে তাইৰ উপচিল পাচি৷৷৬৯
আসিল দানৱ গোট বৎস-ৰূপ ধৰি৷
লাঙ্গলে সহিতে তাৰ ধৰি পাছ ভৰি৷৷
আলগতে ফুৰাই পাক হানিলাহা দলি৷
কপিত্থত পড়ি যমপুৰে গৈল চলি৷৷৭০
ঘোষা৷৷
ৰাম চৰণে ধৰো৷
স্বামী আমি যেন তৰো৷৷৬
পদ৷৷
বকাসুৰে কৃষ্ণক গিলিলা ঠোঁটে ধৰি৷
দেখি গোপ-শিশুগণ যেন গৈলা মৰি৷৷
পাছে তাৰ তালুত লাগিল যেন জুই৷
ছাদিলা কৃষ্ণক বকে বিমূৰ্চ্ছিত হুই৷৷৭১
দুনাই ঠোঁটে গিলিবাক আসে দেখি তাক৷
লীলায়ে ছিৰিলা যেন বিৰিণা-পাতক৷৷
সবান্ধৱে ধেনুকাক নিলা ৰসাতল৷
গোপ-শিশুগণক ভুঞ্জাইলা তালফল৷৷৭২
ময়ৰ তনয় ব্যোম গোপ-ৰূপ ধৰি৷
গোপ-শিশুগণক নিলেক চুৰি কৰি৷৷
গহ্বৰত থৈলা নিয়া ঢাকিয়া শিলায়ে৷
তাক মাৰি শিশুসৱ আনিলা লীলায়ে৷৷৭৩
গোপ গৰুজাকক বেঢ়িলে বন-জুই৷
কৃষ্ণত শৰণ সৱে লৈলে ত্ৰাস হুই৷৷
চক্ষু মুদাই সৱাকো ক্ষণেকে যোগবলে৷
গোকুলক লাগিয়া আনিলা অৱিকলে৷৷৭৪
নন্দক গিলন্তে সৰ্পে ৰাখিলাহা হৰি৷
তোমাৰ পৰশে সৰ্পে দিব্য ৰূপ ধৰি৷৷
শাপ এড়াই গৈলা বিদ্যাধৰৰ নিলয়৷
দেখি গোপগণ ভৈলা পৰম বিস্ময়৷৷৭৫
শয়ন সময়ে সৱ গোপ-গোপীগণ৷
যোগ-বলে বৈকুণ্ঠক নিলা নাৰায়ণ৷৷
বৈকুণ্ঠবাসীৰ সৱে মহিমা দেখাই৷
গোকুলক লাগি প্ৰভু আনিলা দুনাই৷৷৭৬
নন্দক নিলেক বৰুণৰ দূতে ধৰি৷
বৰুণৰ পৰা তাঙ্ক আনিলা উদ্ধাৰি৷৷
তোমাৰ মহিমা নন্দে কহিলা ব্ৰজত৷
শুনিয়া বিস্ময় ভৈলা সৱাৰো মনত৷৷৭৭
ইন্দ্ৰে কৰিলন্ত সাত দিন বৰিষণ৷
এক হাতে উভাৰি ধৰিলা গোৱৰ্দ্ধন৷৷
দুৰ্ঘোৰ ভয়ত নিস্তাৰিলা গোপপুৰ৷
লীলায়ে কৰিলা মহেন্দ্ৰৰ দৰ্পচূৰ৷৷৭৮
সুৰভি সহিতে ইন্দ্ৰে আসিলা প্ৰত্যেক৷
গোৰ ইন্দ্ৰ পাতিয়া কৰিলা অভিষেক৷৷
অনেক ভকতি কৰি দুয়ো স্বৰ্গে গৈলা৷
সেহিদিনা তোমাৰ গোৱিন্দ নাম থৈলা৷৷৭৯
গোপ-কুমাৰিকাসৱে বস্ত্ৰ থৈয়া তীৰে৷
বিৱস্ত্ৰে নামিলা গৈয়া যমুনাৰ নীৰে৷৷
বস্ত্ৰ লৈয়া উঠিলাহা কদম্বৰ গাছে৷
নানা উপহাস কৰি বস্ত্ৰ দিলা পাছে৷৷৮০
কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে গীত ভণিল শঙ্কৰে৷
নাহি আন ধৰ্ম্ম আউৰ কীৰ্ত্তনত পৰে৷
শুনা সৰ্ব্বজন ঐত কেদিন জীৱন৷
বোলা হৰি হৰি আছে যাৱত চেতন৷৷৮১
ঘোষা৷৷
ও কৃষ্ণ নমো ৰাম নিৰঞ্জন হৰি৷৷৭
পদ৷৷
দুষ্ট অঘে পাতিলেক কাপ৷
বাট ভেণ্টি ভৈল ঘোৰ সাপ৷৷
পৰ্ব্বত সমান কলেৱৰ৷
বাইল বেন্ত সম্যকে গহ্বৰ৷৷৮২
তল ওঁঠ মাটিত থাপিল৷
ঊৰ্দ্ধ ওঁঠ মেঘত লাগিল৷৷
জিহ্বাখান যেন ৰাজ আলি৷
বৎস লৈয়া আইলা বনমালী৷৷৮৩
গোৰক্ষ দামুৰি নিৰন্তৰ৷
নজানি পশিল অভ্যন্তৰ৷৷
দেখি তুমি ভক্তৰ স্নেহত৷
পশিলাহা অঘৰ গৰ্ভত৷৷৮৪
দেখি আঁটি ধৰিল দশনে৷
তুলিলেক হাসি দৈত্যগণে৷৷
দেৱগণে কৰে হাহাকাৰ৷
গল ছুঙ্গি ভেণ্টি ৰৈলা তাৰ৷৷৮৫
পেট ফিঙ্কি বায়ু দিলা টান৷
মূৰ্দ্ধা স্ফুটি বাজ ভৈল প্ৰাণ৷৷
তযু পৰশনে কৰ্ম্ম ক্ষীণ৷
অসুৰ কৃষ্ণতে গৈল লীন৷৷৮৬
দেখি নিশবদ দৈত্য-কুল৷
হৰিষে বৰিষে দেৱে ফুল৷৷
অমৃত নয়নে চাইলা হৰি৷
জীলা সৱে গোৰক্ষ দামুৰি৷৷৮৭
ৰঙ্গে বাজ ভৈলা বাংশী বাই৷
ফুৰা সৱে দামুৰি চৰাই৷৷
ব্ৰহ্মা আসি কৰিলন্ত চুৰি৷
নিলা সৱ গোৰক্ষ দামুৰি৷৷৮৮
মায়া কৰি থৈলেক গহ্বৰে৷
কাহাকো নেদেখি দামোদৰে৷৷
ব্ৰহ্মা নিলা জানিলাহা গুণি৷
ভৈলা গৰু গোৰক্ষ আপুনি৷৷৮৯
নিচিনিলা গোৱালী গোৱালে৷
এদিনাত কৰি প্ৰতিপালে৷
ব্ৰহ্মা আসি দেখিলন্ত পাছে৷
গোৰক্ষ দামুৰি সৱে আছে৷৷৯০
পৰম বিস্ময়ে আছে চায়া৷
কৰিলাহা প্ৰভু পাছে মায়া৷৷
গোৰক্ষ দামুৰি-ৰূপ এৰি৷
ভৈলা সৱে চতুৰ্ভুজ হৰি৷৷৯১
সজল জলদ যেন শ্যাম৷
সৱে পীত বস্ত্ৰে অনুপাম৷৷
কেয়ূৰ কঙ্কণে কৰৈ কান্তি৷
হৃদয়ত শ্ৰীবৎসৰ পান্তি৷৷৯২
কম্বু-কণ্ঠ কৌস্তুভে শোভিত৷
বনমালা আপাদ-লম্বিত৷৷
জিলিমিলি জ্বলে বক্ষস্থলে৷
শোভৈ কৰ্ণ মকৰ কুণ্ডলে৷৷৯৩
শঙ্খ চক্র গদা পদ্ম ধৰি৷
আছা সৱে চতুৰ্ভুজ হৰি৷৷
গাৱে গাৱে এক সৃষ্টি কৰে৷
চৰাচৰ সমে সেৱা কৰে৷৷৯৪
মোহ হুয়া ব্ৰহ্মা ভৈলা চুপ৷
দেখন্ত গুচিল সৱে ৰূপ৷৷
পূৰ্ব্বৱতে আছা মাত্ৰ হৰি৷
হংসৰ নামিলা ব্ৰহ্মা ডৰি৷৷৯৫
যেন সুৱৰ্ণৰ দণ্ড প্ৰায়৷
ভূমিত পেলায়া নিজ কায়৷৷
মাধৱৰ পাদ-পদ্ম দুই৷
চাৰি মুকুটৰ আগে ছুই৷৷৯৬
আনন্দতে নয়নৰ জ্বলে৷
সিঞ্চিলন্ত চৰণ কমলে৷৷
উঠি উঠি দুয়ো পাৱে ধৰি৷
আনন্দতে নয়নৰ জ্বলে৷
সিঞ্চিলন্ত চৰণ কমলে৷৷
প্ৰণামন্ত মহিমা সুমৰি৷৷৯৭
মুকুন্দক চাই কথমপি৷
মাথা দোঁৱাই কৃষ্ণ কৃষ্ণ জপি৷৷
প্ৰণামিয়া অনেক ভকতি৷
কৰিবে লাগিলা ব্ৰহ্মা স্তুতি৷৷৯৮
কৃষ্ণ-কথা শুনিয়ো সমাজে৷
আক বৃথা কৰা কোন কামে৷
সাধিয়ো মুকুতি হৰি নামে৷৷৯৯
ঘোষা৷৷
ৰাম নিৰঞ্জন নিৰঞ্জন নিৰঞ্জন হৰি৷
নমো ৰাম নিৰঞ্জন নিৰঞ্জন হৰি৷৷৮
পদ৷৷
নমো গোপ-ৰূপী মেঘ-সম-শ্যাম-তনু৷
গাৱে পীতবস্ত্ৰ হাতে শিঙ্গা বেত বেণু৷৷
কৰ্ণত গুঞ্জাৰ থোকা মাথে মৈৰা-পাখি৷
বন্য-পুষ্প-মালা পিন্ধি ধেনু আছা ৰাখি৷৷১০০
এহি শৰীৰতে আছে যতেক মহিমা৷
মনেও কৰিবে পাৰৈ কোনে তাৰ সীমা৷৷
আছোক পৰমব্ৰহ্ম স্বৰূপ তোহ্মাৰ৷
তাঙ্ক জানিবাক আছে শকতি কাহাৰ৷৷১০১
জ্ঞান-পথ এড়ি প্ৰভু তোমাৰ কথাক৷
কায়-বাক্য-মনে সেৱৈ যিটো সাধুজাক৷৷
যদ্যপি অজিত তুমি তিনিও জগতে৷
তথাপি তোমাক জিনৈ সেহিসে ভকতে৷৷১০২
মুকুতি-ৰসকো স্ৰৱে তোমাৰ ভকতি৷
তাঙ্ক এড়ি জ্ঞান-পথে যিটো কৰে ৰতি৷৷
ক্লেশ মাত্ৰ পাৱৈ সিটো নিষ্ফল প্ৰয়াসে৷
বাহানে পতান যেন তণ্ডুলক আশে৷৷১০৩
যিটোজনে ভুঞ্জে নিজ কৰ্মৰ বিপাক৷৷
আপেক্ষিয়া থাকৈ প্ৰভু তোমাৰ কৃপাক৷৷
কায়-বাক্য-মনে নমে চৰণ তোমাৰ৷
সি সি জন মুকুতি-পদৰ অধিকাৰ৷৷১০৪
মই কেনে দুৰ্ব্বোধ দেখিয়ো ভগৱন্ত৷
মায়াদিৰো ঈশ তুমি অনাদি অনন্ত৷৷
তোমাৰ পৰীক্ষো মই মায়াক প্ৰকটি৷
অগনিৰ আগে যেন ক্ষুদ্ৰ ফিৰিঙ্গতি৷৷১০৫
অন্ধ ভৈল চক্ষু হেলা কৰিলো তোমাক৷
মঞি ভিন্ন ঈশ্বৰ মানিলোঁ আপুনাক৷৷
অজ্ঞৰ ক্ষমিয়ো দোষ জগত-নিৱাস৷
এহি কৃপা কৰা যেন বোলাওঁ তযু দাস৷৷১০৬
গৰ্ভত থাকন্তে উদৰত ঘালে পাৱে৷
তাৰ অপৰাধক নধৰে যেন মাৱে৷৷
তোমাৰ কুক্ষিত আমি আছো চৰাচৰ৷
হেন জানি ক্ষমিয়োক দোষ দামোদৰ৷৷১০৭
ইটো ব্ৰহ্মপদ প্ৰভু আহ্মাক নলাগে৷
কীট পতঙ্গত জন্ম হৌক কৰ্ম্ম ভাগে৷৷
তোমাৰ ভক্তৰ মাজে হুয়া একজন৷
সেৱা কৰি থাকো প্ৰভু তোমাৰ চৰণ৷৷১০৮
কিনো ধন্য ধেনু গোপী ইটো গোকুলৰ৷
যাৰ স্তন-পানে তৃপ্ত ভৈলা দামোদৰ৷৷
অশ্বমেধ আদি কৰি মহাযজ্ঞ যত৷
তোমাক তুষিবে প্ৰভু নুহিকে শকত৷৷১০৯
কিনো ভাগ্য কিনো ভাগ্য ব্ৰজৰ প্ৰজাৰ৷
তুমি পূৰ্ণব্ৰহ্ম হৰি মিত্ৰ ভৈলা যাৰ৷৷
কিনো পুণ্য কৈলে গোকুলৰ বৃক্ষ তৃণে৷
তোহ্মাৰ চৰণ-ৰেণু পাৱৈ ৰাত্ৰি দিনে৷৷১১০
দেখা সৰ্ব্বলোকে কেনে অজ্ঞানী বৰ্ব্বৰ৷
তুমি অন্তৰ্য্যামী তোমাকেসে বোলে পৰ৷৷
শৰীৰক মঞি বুলি বুদ্ধি ভৈলা হত৷
হিয়াথে হৰাইলা তুমি খোজে বাহিৰত৷৷১১১
বৃন্দাবনে তৃণ হৈবো তেৱে মহাভাগ৷
পাইবো ব্ৰজবাসীৰ চৰণ-ৰেণু লাগ৷৷
আজিও বিচাৰৈ পদৰজ দেৱগণ৷
হেন হৰি ভৈলা ব্ৰজবাসীৰ জীৱন৷৷১১২
মাৰিবাক দিল তন পূতনা পাপিষ্ঠী৷
দিলাহা মুকুতি তাইতো পৰিল সুদৃষ্টি৷৷
ব্ৰজবাসী তোমাতে অৰ্পিলা প্ৰাণ-বিত্ত৷
আক আৱে কিবা দিবো খেদ কৰে চিত্ত৷৷১১৩
তাৱে ৰাগ লোভ ক্রোধ পুৰুষৰ চোৰ৷
তাৱে গৃহবাস বন্দীশাল মহাঘোৰ৷
মোহচয় ভৰিৰ নিহল ভৈল তাৱে৷
তোমাৰ ভকতি নৰে নতু কৰে যাৱে৷৷১১৪
তোমাৰ আগত কিবা বোলো বহুবাক৷
যিটো বোলে জানো প্ৰভু নজানে তোমাক৷৷
কায়-বাক্য-মনে মই কৰিলোহো সাৰ৷
তযু চৰণত সমৰ্পিলো কলেৱৰ৷৷১১৫
সমস্তৰে বুদ্ধি সাক্ষী সৱে তুমি জানা৷
আজি ধৰি প্ৰভু মোক দাস বুলি মানা৷৷১১৬
নমো কৃষ্ণ বিষ্ণ-কুল প্ৰকাশ নায়ক৷
দেৱ দ্বিজ পৃথিৱীৰ বুদ্ধি-প্ৰদায়ক৷৷
দুষ্ট দৈত্য দানৱ ৰাক্ষস ক্ষয়ঙ্কাৰ৷
তোমাৰ চৰণে প্ৰভু প্ৰণাম আমাৰ৷৷১১৭
কৰিল অনেক স্তুতি আৰো সৃষ্টিকৰে৷
তাক নকহিলো পদ-বাহুল্যক ডৰে৷৷
এহি বুলি প্ৰজাপতি ভৈলা মোহ হীন৷
কৃষ্ণক কৰিলা তিনিবাৰ প্ৰদক্ষিণ৷৷১১৮
প্ৰণাম কৰিলা চৰণত পৰি পৰি৷
মেলানি মাগিয়া নিজ স্থানে গৈলা লৰি৷৷১১৯
ভণিল শঙ্কৰে কৃষ্ণ-চৰণত ধৰি৷
পাতক ছাড়োক ডাকি বোলা হৰি হৰি৷৷১২০
।।শিশু-লীলা সমাপ্ত।।